Sultan 2. Abdülhamid'in Beytülmakdis'te Yahudi Siyonistlere karşı yürüttüğü politikaları ve uygulamalar

Çalışma, 19. yüzyılın öncü liderlerinden biri olan Sultan 2. Abdülhamid'in Osmanlı İmparatorluğu'nu sadece mali, iç ve uluslararası çatışmalardan kurtarmakla kalmadığını; aynı zamanda Yahudi Siyonistlerin Beytülmakdis'te sistematik toprak satın alma ve yerleşme faaliyetlerini kısıtlamak adına yerinde ve başarılı politikalar uyguladığını ileri sürmektedir. Çalışmanın savunduğu fikir üç saç ayağı üzerine oturtulmuştur. İlk olarak çalışma, Sultan'ın Yahudi Siyonistlerin Beytülmakdis'e yerleşmelerine ve toprak satın alma faaliyetlerine karşı kısıtlayıcı önlemler alarak onların bu girişimlerini pasifize ettiğini ve bununla birlikte Yahudi Siyonist yerleşimini ve toprak satın alma faaliyetlerini Beytülmakdis için engellediğini savunmaktadır. Bu çalışma, aynı zamanda Sultan'ın bölgedeki Siyonist Yahudi nüfus yoğunluğunu engellediğini ve onların Beytülmakdis'te toprak edinim üstünlüğünün önüne geçtiğini de savunmaktadır. İkinci olarak bu çalışma, Yahudi Siyonistlerin Sultan 2. Abdülhamid'e yönelik tahriklerine rağmen Sultan'ın Beytülmakdis'te yaşayan Müslümanlar, Hristiyanlar, Yahudiler, Araplar, gayri-Müslümler ve bölgesel aşiretler arasındaki uyumu artırdığını; bununla birlikte Osmanlı İmparatorluğu bayrağı altında bölgede yaşayan ve farklı kimlik ve inançlara sahip bu insanların Sultan'ı ve onun Yahudi Siyonistlere karşı yürüttüğü politikaları desteklediğini ileri sürmektedir. Böylelikle bu çalışma, Sultan'ın ulusal kimlikleri ve inanç sistemleri ne olursa olsun Osmanlı tebaası arasındaki birlikteliği de pekiştirdiğini ileri sürmektedir. Üçüncü olarak, bu çalışma Sultan'ın sadece Beytülmakdis'te bir Yahudi Siyonist Devletin kurulmasını engellemekle kalmadığını, aynı zamanda Siyonist Yahudilerin yerleşim ve toprak satın alma faaliyetlerinin temel motivasyonu olan yakın ve uzak gelecekte Filistin'de bir devlet kurulması umudunu da kırdığını ileri sürerek Sultan'ın Siyonist Yahudilere karşı koşulsuz bir zafer kazandığını ileri sürmektedir. Bu çalışma, Siyonist Yahudi devletinin Sultan'ın iktidarından ancak kırk yıl sonra 1948 yılında İngiltere garantörlüğünde kurulabilmesinin Sultan'ın Filistin'de Yahudi Siyonistleri ve yerleşimlerini sınırlayıcı tedbirleri başarılı bir şekilde uyguladığının somut bir sonucu olarak değerlendirmektedir.