Sultani kuru üzüm ihracatında kalıntı sorunu ve üretici farkındalığı: Manisa ili alaşehir ilçesi örneği

Bu araştırma, Manisa ili Alaşehir ilçesinde Sultani çekirdeksiz kuru üzüm üretimi yapan üreticilerin pestisit kullanımına ilişkin bilgi, tutum ve uygulamalarını inceleyerek, bu davranışların pestisit kalıntısı ve maksimum kalıntı limiti (MRL) riski üzerindeki etkilerini belirlemeyi amaçlamaktadır. Ayrıca üreticilerin İyi Tarım Uygulamalarına (İTU) yönelik algıları ile konvansiyonel üretimden İTU sistemine geçiş sürecinde yaşanan ekonomik ve verim temelli kaygılar değerlendirilerek, sürdürülebilir ve güvenli üretim açısından mevcut durum ortaya konulmuştur. Araştırmanın evrenini, Alaşehir ilçesinde Sultani çekirdeksiz kuru üzüm üretimi yapan ve Çiftçi Kayıt Sistemi'ne kayıtlı üreticiler ile yüz yüze anket yöntemiyle elde edilen veriler oluşturmaktadır. Üretim yoğunluğu esas alınarak belirlenen 11 mahallede yer alan toplam 3.885 üretici arasından, basit tesadüfi örnekleme yöntemiyle seçilen 347 üretici ile görüşülmüştür. Örneklemin mahallelere dağılımında oransal örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS paket program aracılığıyla analiz edilmiş; frekans ve yüzde dağılımları ile üretim uygulamaları betimlenmiş, değişkenler arasındaki ilişkiler çapraz tablolar ve ki-kare testi ile incelenmiştir. Araştırma bulguları, üreticilerin pestisit kullanımına ilişkin bilgi ve uygulamaları ile kalıntı riski arasında anlamlı ilişkiler bulunduğunu göstermektedir. MRL farkındalığı ve hasat öncesi bekleme süresine uyumun kalıntı riskini azalttığı, İyi Tarım Uygulamalarına yönelik olumlu tutumların ise bu süreci desteklediği belirlenmiştir. Buna karşın verim kaybı ve ekonomik kaygıların İTU'ya geçişi sınırlayan temel unsurlar olduğu tespit edilmiştir.