Between image and essence: A sufi literary reading of metaphysical ove In Time To Love

Bu tez, aşkın metafizik boyutlarını tasavvufi bir edebî perspektiften incelemekte ve Metin Erksan'ın 1965 yapımı Sevmek Zamanı'na üzerine odaklanmaktadır. Karakter olan Halil'in yaşanmış bir aşka değil, idealleştirilmiş bir surete yönelmesi ele alınmakta; bu anlatı tercihi, suret (surat) ile mana (maʿna) arasındaki tasavvufi metafiziğin ve aşk-ı mecaziden aşk-ı hakikiye doğru dönüşüm sürecinin geniş bağlamı içinde değerlendirilmektedir. Türk tasavvuf şiiri ile sinematografik çözümlemenin iç içe geçtiği bu çalışma, Sevmek Zamanı'nın, aşkın bir mülkiyet değil, bir keşif olduğu yerli geleneği hem yansıttığını hem de eleştirel biçimde yeniden yorumladığını ortaya koyar. Suret merkezli aşk anlatılarının edebî ve halk anlatılarındaki yansımalarının karşılaştırmalı okuması yoluyla tez, Halil'in aşkının hareketsiz kaldığını, durağanlık içinde askıya alındığını ve böylece modernliğin ruhsal ataleti hakkında bir uyarı niteliği taşıdığını öne sürmektedir. Sonuç olarak tez, sinematik ontolojiye dair bir poetika önerir: Gerçeğe işaret eden ama ona tam olarak ulaşamayan; suskunluk, tekrar ve özlemle örülmüş görsel bir dil.