Sıvı kristal-polimer membranların biyolojik ve mekanik özelliklerinin incelenmesi

Bu tez çalışmasında, polimer matrisli sıvı kristal esaslı kompozit membranlar hazırlanarak antimikrobiyal ve mekanik özellikleri incelenmiştir. Kompozit membranları oluşturan sıvı kristal malzemelerin özelliklerine bakıldığında; maddenin katı halden sıvı hale geçişi sırasında farklı fazlarda oluşan ve en az beş karbonlu yapıya sahip organik malzemeler oldukları bilinmektedir. Moleküler diziliş olarak katıların düzenli haline benzerken fiziksel olarak sıvı malzemeler gibi akışkanlık özelliği gösterebilirler. Kendi aralarında iki ana sınıfa yarılan sıvı kristallerden termotropik sıvı kristaller sıcaklığın bir fonksiyonu olarak faz değiştirirler ve genellikle elektronik kitap, ekran gibi teknolojik uygulamalarda kullanılırken; sıcaklığın yanı sıra suda çözünmelerine bağlı olarak faz değişimi gösteren liyotropik sıvı kristaller insan DNA'sı, kolesterol ve lipidlerin yapılarında bulunurlar. Daha çok biyolojik ve medikal alanda kullanılan liyotropik sıvı kristaller bir baş ve kuyruk kısma sahip olmalarından dolayı 'amfifil molekül' olarak da adlandırılırlar. Membran uygulamalarında sıkça karşılaşılan sıvı kristaller biyolojik uygulamalar için kullanılan polimer malzemelerle de kompozit oluşturarak kullanılabilmektedir. Son yıllarda yapılan araştırmalarla birlikte polimer matrisli sıvı kristal kompozit membran çalışmalarının arttığı görülmektedir. Bu tez çalışmasında da literatürde bulunan çalışmalardan farklı olarak; sıvı kristal – polimer membran oluşumunun yanı sıra sisteme Antikoagülant Sitrat Dekstroz (ACD) ve Sinemik Aldehit (CA) katkı maddeleri eklenerek oluşturulan membranların biyolojik özellikleri üzerindeki etkileri incelenmiştir. Katkı madde miktarının, üretilen sıvı kristal – polimer mebranlarının antimikrobiyal özellikleri üzerine etkisinin incelenebilmesi amacıyla, optimum katkı madde konsantrastrasyonları belirlenerek üretilen membranların, su tutma kapasiteleri, yüzey temas açısı ölçümleri ve tromboplastin adsorplama ölçümleri gibi biyolojik değerlendirmeleri yapılmıştır. Yüksek fibrinojen seviyesine sahip olmasından dolayı insan kanı ile ortak özelliğe sahip olan tavşan kanından elde edilen tromboplastin ve tavşandan elde edilen albümin ile membranların biyouyumlulukları incelenmiştir. Yapılan testler sonucunda, kütlece 5:5 oranında sıvı kristal ve polimer içeren membranlardaki CA katkı maddesinin kütlece konsantrasyonu arttıkça su tutma kapasitesinin azaldığı fakat yüzey temas açısının arttığı görülmüştür. Katkı maddesinin kütlece konsantrasyonu arttıkça tromboplastinin yüzeye yayıldığı görülmüş olup, kan pıhtılaşma indekslerinde (BCI) ise en yüksek BCI değerine kütlece %3 CA içeren örneğin sahip olduğu görülmüştür. ACD katkı maddesi içeren numunelere bakıldığında ise su tutma kapasitesi ile yüzey temas açısı ölçümlerinin benzerlik gösterdiği görülürken en yüksek BCI değerine kütlece %2 ACD katkı maddesi içeren örneğin sahip olduğu görülmüştür.