Piridin-benzimidazol ve sakkarin içeren heteroleptik metal komplekslerin sentezi ve DNA etkileşimleri

Bu çalışmada, N-donör heterohalkalı ligandlar ve bu ligandların platin(II) ve paladyum(II) sakkarinat kompleksleri sentezlenmiş ve DNA etkileşimleri üzerine çalışılmıştır. Piridin 2,6-dikarboksilik asitten yola çıkılarak 2,6-bis(NH-benzimidazol-2-il)piridin (L1) ve 2,6-bis(N-metil-benzimidazol-2-il)piridin (L2) ligandları sentezlenmiştir. Bu ligandlardan tetra-sakkarinatopaladyum(II) [Pd(sac)4]K2 (1), trans-diaqua-disakkarinatoplatin(II) trans-[Pt(sac)2(H2O)2](sacH) (2), sakkarinato-2,6-bis(NH-benzimidazol-2-il)piridinpaladyum(II) [Pd(L1)(sac)](sac)•5H2O (3), sakkarinato-2,6-bis(NH-benzimidazol-2-il)piridinplatin(II) [Pt(L1)(sac)](sac)•2,5H2O (4), sakkarinato-2,6-bis(N-metil-benzimidazol-2-il)piridinpaladyum(II) [Pd(L2)(sac)](sac) (5) ve sakkarinato-2,6-bis(N-metil-benzimidazol-2-il)piridinplatin(II) [Pt(L2)(sac)](sac) (6) kompleksleri elde edilmiştir. Komplekslerin UV spektrum çalışmaları sonucunda elde edilen Kb değerleri sırasıyla: 0,08 × 105 M-1 (1); 0,26 × 105 M-1 (2); 2 × 105 M-1 (3); 3 × 105 M-1 (4); 2 × 105 M-1 (5); 3 × 105 M-1 (6) olarak hesaplanmıştır. Yapılan çalışmalarda Pt(II) komplekslerinin Pd(II) komplekslerine göre DNA'ya daha kuvvetli bağlandığı, L1 ligandının oluşturduğu komplekslerin ise L2 ligandının oluşturduğu komplekslere göre daha düşük konsantrasyonlarda DNA'ya hasar verdiği gözlemlenmiştir. Komplekslerin, DNA etkileşimleri UV-Vis titrasyonu flüoresans, vizkozimetre, jel-elektroforez yöntemleri ile çalışılmıştır. Komplekslerin yapıları 1H-NMR, UV-Vis, FT-IR, ESI-MS ve MALDI-TOF MS ile aydınlatılmıştır.