İyinin yanında kötüyü de almak: önceki dil öğrenme deneyimlerinin yabancı dil olarak İngilizce öğretmenlerinin inanç ve uygulamalarını nasıl şekillendiriyor

Bu nitel araştırma, Türk İngilizce Öğretmenlerinin öğretim inançları ve uygulamaları üzerinde yabancı dil öğrenme deneyimlerinin, özellikle gözlem çıraklığı kavramının (Lortie, 1975), olası etkisini incelemek için çoklu vaka odaklı açıklayıcı bir vaka çalışması tasarımı kullanmıştır. Veriler, Moodie'nin (2016) geliştirdiği anlatı çerçeveleri ve yarı yapılandırılmış görüşmelerden elde edilmiştir. Katılımcılar, devlet ve özel okullarda ilkokul, ortaokul ve lise düzeyinde görev yapan hem yeni başlayan hem de deneyimli toplam 12 Türk hizmet içi İngilizce öğretmeninden oluşmaktadır. Araştırma Türkiye'nin Doğu Marmara Bölgesi'ne odaklanmış olup, Kocaeli ve Sakarya illerini kapsamaktadır. Veri analizi yöntemi olarak nitel içerik analizi kullanılmıştır. Bu analitik yaklaşım, katılımcıların anlatılarını ve görüşme yanıtlarını sistematik olarak incelemeye olanak tanıyarak, tekrarlayan temaların ve kodların belirlenmesini sağlamıştır. Bulgulara göre, önceki yabancı dil öğrenme deneyimlerinin, Türk İngilizceyi Yabancı Dil Olarak Öğreten (EFL) öğretmenlerin öğretim inançları ve uygulamalarını önemli ölçüde şekillendirdiği gözlemlenmiştir. "Karma Gözlem Çıraklığı" (Cancino ve ark., 2020) kavramı, bu süreçte kritik bir rol oynamış olup, birçok katılımcı, öğretim uygulamalarının dil öğrenen olarak yaşadıkları deneyimlerle doğrudan bağlantılı olduğunu belirtmiştir. Bu durum, hem etkili tekniklerin benimsenmesini (AoO) (Lortie, 1975) hem de daha az olumlu olanların (Anti-AoO) (Moodie, 2016) kaçınılmasını kapsamaktadır. Nitel içerik analizinden elde edilen temel temalar, olumlu ve olumsuz öğrenme deneyimlerinin etkisi, öğretmen-öğrenci ilişkilerinin rolü ve etkileşimli ve iletişimsel öğretim yöntemlerinin önemi olmuştur. Olumlu dil öğrenme deneyimlerine sahip katılımcılar, daha öğrenci merkezli ve iletişimsel öğretim uygulamalarını benimseme eğilimindedirler. Bu öğretmenler, olumlu dil öğrenme deneyimlerinden yola çıkarak, öğrencileri için benzer bir atmosfer yaratmayı amaçlayarak ilgi çekici ve destekleyici bir sınıf ortamı oluşturmanın önemini vurgulamışlardır. Örneğin, dil öğrenimi sırasında etkileşimli ve iletişimsel yöntemler deneyimleyen öğretmenler, bu yaklaşımların öğrenci katılımını ve dil edinimini artırmada etkili olduğunu kabul ederek, kendi sınıflarında bu yöntemleri uygulama olasılığı daha yüksektir. Öte yandan, olumsuz deneyimlere sahip olanlar, benzer uygulamalardan kaçınma gerekliliğini sıklıkla vurgulamışlardır. Kendi öğrenme süreçlerinde karşılaştıkları olumsuz etkileri hafifletmeye çalışarak daha kapsayıcı ve empatik bir öğrenme atmosferi oluşturmayı hedeflemişlerdir. Olumsuz deneyimler genellikle gramer temelli öğretim ve öğretmen merkezli eğitimi içermiş olup, birçok katılımcı tarafından ilgisiz ve motivasyon düşürücü olarak hatırlanmıştır. Bu öğretmenler ayrıca, kaygı veya küçük düşürme yaratan uygulamalardan kaçınmaya özen göstererek, destek ve teşvik ile karakterize edilen bir sınıf ortamı inşa etmeyi amaçlamışlardır. Genel olarak, bulgular, önceki dil öğrenme deneyimlerinin, özellikle gözlem çıraklığının, öğretim inançları ve uygulamaları üzerinde bir etkiye sahip olduğunu vurgulamaktadır. Çalışma, öğretmen eğitim programlarının bu deneyimleri açıkça ele alması gerekliliğini, öğretmenlerin etkili ve düşünceli öğretim stratejileri geliştirmelerini desteklemesi gerektiğini ortaya koymaktadır. Kendi dil öğrenme deneyimlerinin etkisini kabul edip inceleyerek, öğretmenler, öğretim seçimlerini daha iyi anlayabilir ve sınıfta etkinliklerini artıracak bilinçli kararlar alabilirler. Bu kavramı öğretmen eğitimi, mesleki gelişim, eğitim politikası ve sınıf tasarımına entegre ederek, eğitimciler daha etkili, ilgi çekici ve kapsayıcı öğrenme ortamları oluşturabilirler ve nihayetinde öğrenci öğrenme sonuçlarını iyileştirebilirler.