Tarihi bir şahsiyet olarak Ca'fer b. Ebî Tâlib

Hz. Peygamber'in hayatında, yakın akrabalarının olumlu veya olumsuz bir takım tesirleri olduğu bilinen bir husustur. Ca`fer b. Ebî Tâlib, Hz. Peygamber'e eman hakkı tanıyan Ebû Tâlib'in oğludur. Ca`fer b. Ebî Tâlib Mekke döneminin ilk yıllarında İslâmiyeti benimsemiş, Hz. Peygamber'in isteği üzere doğup büyüdüğü coğrafyadan uzak bir beldeye kafile başkanı olarak hicret etmiştir. Hayatına anlam veren ve şekillendiren söz konusu hicret ve Mute savaşı bağlamında bahse konu süreç tüm detayları ile ele alınmıştır. Buna ilave olarak özellikle Habeşistan'a hicreti ile ilgili bazı batılı araştırmacılar tarafından tarihi hakikatlerle uyuşmayan bir takım iddialara da yer verilerek, Cafer b. Ebî Talib'in şahsiyeti etrafında İslam tarihinin önemli bazı kesitleri aydınlatılmaya çalışılmaktadır.Çalışmamız boyunca öncelikle başvurduğumuz kaynaklar siyer ve megâzi eserleri olmuştur. Bununla birlikte ensâb, tabakât, hadis ve coğrafya kitapları da çalışmamıza kaynak teşkil eden diğer eserlerdir.Araştırmamız sonucunda Ca`fer b. Ebî Tâlib'in 590 yılında Mekke'de doğduğu, İslâmı ilk benimseyen kişiler arasında yer aldığı, geçimini temin edecek duruma gelinceye kadar amcası Abbâs'ın yanında kaldığı, daha sonra Habeşistan'a hicret ettiği ve on üç yıl burada kaldığı, 629 yılında Medine'ye döndüğü ve aynı yıl Hz. Peygamber tarafından görevlendirildiği Mute savaşında şehit edildiği tespit edilmiştir.