Tazemetostat'ın hepatoselüler karsinom hücrelerindeki etkisinin NF-κB yolağı üzerinden in vitro ve in siliko yöntemlerle incelenmesi

Primer karaciğer kanseri, dünya genelinde altıncı sıklıkta ve üçüncü ölüm nedeni olarak kabul edilir; küresel olarak, hepatoselüler karsinom (HCC) bu vakaların yaklaşık %75'ini oluşturur. Çeşitli genetik ve epigenetik değişiklikler beraber sinyal yolaklarını etkileyerek karsinogenez sürecinde rol alır. Kanserde etkili bir yolak ise NF-κB/IKK olup hücre büyümesi, proliferasyon, differansiyasyon, canlılık, apoptoz gibi birçok biyolojik süreçle ilişkilendirilir ve bu süreçleri merkezi bir rolde düzenler. NF-kB'nın inhibisyonu kanser gelişimini engellerken aktivasyonu, dokuların invazyonuna ve metastazına yol açan epitel-mezenkimal geçiş (EMT) ile ilişkilendirilir. Bu tez çalışmasında, Tazemetostat uygulamasının HEPG2 (hepatoselüler karsinom) ve HUVEC hücrelerinin canlılık ile proliferasyonu üzerindeki etkisinin, MMP2 ve MMP9 genlerinin ve proteinlerinin ekspresyonun üzerindeki etkilerinin ve ilaçla NF-kB yolağının ilişkisinin araştırılması amaçlandı. EMT sürecinde aktif rol alan MMP2 ve MMP9 proteinlerinin miktar ölçümleri için immünositokimya metodu uygulandı. NF-kB ile Tazemetostat etkileşiminin ölçülmesi için moleküler yanaştırma, NF-kB aktivitesinin ölçülmesi için ELISA, qRT-PCR ile MMP2 ve MMP9 gen ekspresyonları analiz edildi. Moleküler yanaştırmada Tazemetostatın NF-kB p65 alt birimine negatif bağlanma enerjisi (kcal/mol) ile afinite gösterdiğine dair sonuç alındı. Tazemetostatın farklı dozları (5 µM, 12 µM, 30 µM, 60 µM ve 100 µM) HEPG2 ve HUVEC hücrelerinin proliferasyon ve canlılığını ve NF-κB p65 aktivitesini doza bağlı olarak azaltmış, HEPG2 hücrelerinde daha anlamlı ve belirgin bir azalma gözlenmiştir. Tazemetostatın 60 µM ve 100 µM dozları HEPG2 hücrelerinde, 100 µM dozu HUVEC hücrelerinde MMP-2 ve MMP-9 genleri ile MMP-2 ve MMP-9 proteinlerinin ekspresyonunu azalttığı görülmüştür.