Tefsîru'l-Mazharî'de kıraat olgusu -es-Seb'u't-Tıvâl örneği-

XVIII ve XIX. yüzyıllarda Hind alt kıtasında yaşamış olan Senâullah Pânîpetî, âlim ve mutasavvıf kimliğiyle tanınmaktadır. İşârî yorumlara yer verdiği et-Tefsîru'l-Mazharî adlı eseri farklı açılardan incelenmiştir. Ancak kıraat açısından yeterince incelenmediği görülmektedir. Pânîpetî'nin sûfî geleneğe mensup olması, tefsirinin kıraat açısından detaylı bir şekilde incelenmesini ve kıraatlerin tasavvufî yorumlarına olan etkisinin araştırılmasını önemli kılmaktadır. Zira kıraat farklılıkları, Kur'ân'ın anlaşılması ve yorumlanmasında kritik bir rol oynamaktadır. Çalışmada işârî bir eserdeki kıraat farklılıklarının manaya olan etkisini vurgulayarak alana katkı sunulması amaçlanmaktadır. Araştırma es-Seb'u't-Tıvâl olarak bilinen sûrelerle sınırlı tutulmuştur. Senâullah Pânîpetî'nin eserine kaynaklık eden diğer tefsirler de dikkate alınarak, çalışmanın metodolojisi belirlenmiş ve kıraate dair yorumlar incelenmiştir. Çalışmada, doküman analiz yöntemi kullanılarak, Pânîpetî'nin ilgili sûrelerdeki kıraat farklılıklarına yaklaşımı incelenmiştir. Tasavvufî eğiliminin kıraat tercihlerini etkilemediği ve işârî açıdan derinlemesine bir yorumda bulunmadığı gözlemlenmiştir. Bazı durumlarda, sadece kıraat farklılıklarını zikretmekle yetindiği tespit edilmiştir.