Tekvandocularda ayak bileği mobilitesi ile bazı saha testleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Amaç: Tekvandocularda ayak bileği mobilitesi ile bazı saha testleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Materyal ve Metot: Araştırmanın çalışma grubunu, halen müsabık olarak devam eden 15 yaş ve üzeri 38 gönüllü erkek ve kız tekvandocu oluşturmaktadır. Sporcuların testleri pandemi dolayısıyla 7-8 kişilik gruplar halinde 5 gün sürmüştür. Grupların oluşturulması randomize yöntemle belirlenmiştir. Sporcuların antropometrik özelliklerini tespit etmek amacıyla boy, vücut ağırlığı, beden kütle indeksi ölçümleri yapılmıştır. Ayak bileği disfonksiyon testi olarak dorsi-fileksiyon kaybı ölçümü, saha performans testleri olarak 20 m sürat, dikey sıçrama ve tekvandoya özgü çeviklik testleri yapılmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan tekvandocuların 20 m sprint süresi ile çeviklik süresi ve dikey sıçrama yüksekliği arasında pozitif yönlü düşük düzeyde ilişki bulunurken, benzer şekilde dikey sıçrama yüksekliği ile çeviklik süresi arasında pozitif yönlü düşük düzeyde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Çalışmaya katılan tekvandocuların sağ ayak ve sol ayak dorsi-fleksiyon değeri ile çeviklik, 20 m sprint süresi arasında pozitif yönlü bir ilişki bulunurken, sağ ayak ve sol ayak dorsi-fleksiyon değeri ile dikey sıçrama yüksekliği arasında negatif yönlü bir ilişki tespit edilmiştir. Sonuç: Araştırmada, tekvandocularda ayak bileği mobilitesinin çeviklik, sürat ve dikey sıçrama üzerinde olumlu etkileri olduğu, ayak bileği mobilitesinin yüksek olmasının tekvando sporcularında performans verimliliğini yükseltecek bir unsur olduğu sonucuna ulaşılmıştır.