Teori ve uygulamada ölçülülük ilkesi

Ölçülülük ilkesinin temelleri çok eskidir. Ancan bu ilkenin özünde yer alan adil denge düşüncesi devlet yönetimini etkilemiş, hukukta çeşitli şekillerde karşımıza çıkmıştırÖlçülülük ilkesi günümüzde esas itibariyle temel hak ve özgürlükler alanında kendisine yer bulan bir ilkedir. Kamu gücünün sınırlanması ve hak ve özgürlüklerin korunmasına hizmet edip, özgürlüklerin keyfi olarak sınırlanmasını önler.Ölçülülük ilkesi doktrinde farklı şekillerde tanımlansa da bu tanımlamalar özü itibariyle aynı olup, farklılık ölçülülük ilkesinin unsurlarına bakış açısından kaynaklanamaktadır. Elverişlilik, gereklilik ve orantılılık ilkesi, ölçülülük ilkesinin alt ilkeleri olup, aralarında kendilerine özgü bir ilişki vardır.2001 yılında anayasada yapılan değişiklikle ölçülülük ilkesi 1982 anayasasında açıkça düzenlenmiş, ölçülülük ilkesinin anayasal bir dayanağı olup olmadığı yönündeki tartışmalara son verilmiştir.Yargı organları olan aihm ölçülülük ilkesini alt ilkeleriyle birlikte etkin bir şekilde kullanırken, anayasa mahkemesi özellikle danıştay ölçülülük ilkesini alt ilkeleriyle birlikte etkin bir şekilde kullanamamakta, denetim yapamamaktadır. Bu nedenle ölçülülük ilkesi kendinden beklenen fonksiyonu tam olarak yerine getirememektedir. Ancak 2001 yılında yapılan anayas adeğişikliği ile ölçülülük ilkesinin anayasa'da açıkça düzenlenmesiyle ölçülülük ilkesinin öemi son yıllarda artmaktadır. Anayasa mahkemesi ve danıştay gitiikçe artan denetim ölçütlerinden birisi haline gelmektedir.