Terracotta heykel ve bir sergi

Terracotta, var olusun temel ögeleri olan toprak, su, hava ve atesten dogar. Neredeyse, insan ruhu ile de aynı kimyadadır. Pismis toprak olarak adlandırabilecegimiz bu teknikle, yapılan tüm sanatsal üretimler, yeryüzünün bellegini, insanın bilgeligini içlerinde saklarlar. Toprak, yeryüzünün insana armagan ettigi en zengin arkeolojik olusumlardandır. Su ile karıstırıldıgında, kolaylıkla biçimlenen kile dönüsür. Bu malzeme, heykel sanatının en eski vazgeçilmez model malzemesidir. Nefes almasına ragmen, kısa ömürlü olan bu malzeme, ancak ates ile pisirildiginde kalıcılasmaktadır. Bu çalısmada, kilden üç boyutlu kalıcı isler olusturabilmek amacıyla, terracotta'nın geçmisten günümüze kullanılısı incelenmis uygulama tekniklerine yer verilmistir. Gelisim süreci incelendiginde, neredeyse insan ile yasıt olan bu teknik dogaya uyumu, dayanıklılıgı, duyarlı anlatım olanakları ile, günümüz sanatçıları için, hala çekiciligini korumaktadır.