Testis torsiyonu sonrasında detorsiyon+ fiksasyon ve orşiektominin testisler üzerine etkilerinin deneysel olarak araştırılması

Amaç: Testis torsiyonu hızla teşhis ve tedavi edilmesi gereken acil cerrahi bir durumdur. Testis torsiyonundan sonra iskemi/reperfüzyon hasarlanması oluşmakta hem torsiyone testiste hem de karşı testiste serbest oksijen radikalleri ve inflamatuar sitokinler artarak testis hasarlanmasına neden olmaktadır. Çalışmanın amacı; testis torsiyonundan sonra detorsiyon+fiksasyon ve orşiektomi yapılmasının testisler üzerine olan etkilerini uzun vadede araştırmaktır. Materyal ve Metod: Çalışmamızda 7 grupta 98 adet rat kullanıldı. Deney gruplarındaki ratlara 4 saat süresince 720 derece sol testis torsiyonu oluşturuldu. 4. saatın sonunda 3 deney grubumuzda bulunan ratların sol testislerine orşiektomi, diğer 3 grubumuzda bulunan ratların sol testislerine detorsiyon+fiksasyon işlemini uygulandı. 1 gün, 3. ay ve 6 ayın sonunda ratlardan hormon ölçümü yapılmak üzere kan alındı. Testisler histopatolojik ve immünohistokimyasal inceleme için çıkarılarak ratlar sakrifiye edildi. Bulgular: Biyokimya sonuçlarında 3. ay sonunda detorsiyon+fiksasyon yapılan grupta FSH, LH ve Testosteron düzeyleri diğer gruplardan anlamlı olarak düşük düzeyde bulunmuştur (p<0.05). 6. ay sonunda hormonal parametrelerde gruplar arasında anlamlı bir fark izlenmemiştir (p>0.05). Torsiyon sonrası detorsiyon+fiksasyon yapılan testislerde 3. ve 6. aylarda kontrol grubuna göre testis ağırlığı azalmış olup, histopatolojik olarak ta Johnsen skoru ve Seminifer tubulus çaplarında belirgin azalma izlenmiştir (p<0.05). Grupların karşı testislerinde Johnsen skoru ve Seminifer tubulus çapları arasında fark bulunmamıştır. İmmünohistokimyasal olarak 1. gün sonunda orşiektomi ve detorsiyon+fiksasyon yapılan grupların ipsilateral testislerinde iNOS ekspresyonunda artış izlenirken 3. ve 6. ayda ise iNOS expresyonu azalmıştır. 3. ay sonunda detorsiyon+fiksasyon yapılan grubun karşı testisinde iNOS ekspresyonu diğer grupların karşı testislerinden anlamlı olarak azalmıştır (p<0.05). Sonuçlar: Torsiyonun 3. ayında FSH, LH ve Testosteron düzeyleri düşük olarak bulunurken 6. ayda bu değerler normale dönmüştür. Detorsiyon+fiksasyon yapılan testisler atrofiye gitmiştir. Torsiyonun 3. ayında detorsiyon yapılıp yerinde bırakılan testislerin ve karşı testislerin iNOS expresyonu düşük olarak bulunmuştur. 6. ayda ipsilateral testiste iNOS expresyonu daha da azalırken karşı testiste normal değere dönmüştür. Detorsiyon+fiksasyon yapılan testislerde Johnsen skoru ve Seminifer tubulus çapları düşük olarak bulunmuştur. Sonuç olarak; Testis torsiyonundan her iki testis te etkilenmektedir, ancak karşı testisin etkilenmesi geçici olup uzun vadede iyileşmektedir. 4 saatlik torsiyon sonrasında torsiyone testise detorsiyon+fiksasyon ya da orşiektomi yapılmasının gelecekteki fertilite üzerine etkisi yoktur. Uzun vadede karşı testisler fertiliteyi devam ettirecek düzeyde sağlıklı hale gelmektedir.