Thomas Hobbes, John locke ve Jean-Jacques Rousseau'da doğa durumu kavramlarının karşılaştırılması

Thomas Hobbes, John Locke ve Jean-Jacques Rousseau siyasal düşüncelerini bir doğa durumu varsayımından hareketle ortaya koymaktadır. Doğa durumu, siyaset felsefesinde kullanılan bir kavram olarak toplum sözleşmesi öncesinde, yani kurulu bir devlet sistemi olmaksızın insanların içinde bulunduğu düzenin ne olduğu/ne olabileceğine ilişkin sahip olduğu nitelik, hem sözleşmenin yapılış amacının ortaya konulabilmesini sağlaması; hem de sözleşmenin esaslarını ve sözleşme sonrası kurulacak yapının belirlenebilmesi açısından önem arz etmektedir. En genel hali ile bireylere yaptırım gücü uygulayacak bir üstün otoritenin bulunmadığı durum olarak betimlenen doğa durumunu, Hobbes: herkesin herkesle savaş halinde bulunduğu, sürekli şiddetli ölüm korkusu ve tehlikesi içinde olduğundan dolayı insan hayatının yalnız, yoksul, kötü, vahşî ve kısa süreli olarak tanımlarken; Locke, henüz devletin ortaya çıkmadığı doğa durumunda her bireyin Tanrı tarafından bahşedilmiş, devredilemez, elden alınamaz nitelikte hakları olduğunu, bunları hayat, özgürlük ve mülkiyet hakları olarak tamamının genel mülkiyet hakları altında toplandığını belirtmiştir. Rousseau ise, doğa durumunu insanın insanı sömürmediği, lüksün ve eşitsizliğin insanın ahlakını bozmadığı bir özgürlük ve eşitlik düzeni olarak tanımlamıştır. Tez araştırmamızda Hobbes, Locke ve Rousseau'nun doğa durumu algısı temel kavramlar (özgürlük, akıl, ahlak ve sosyalleşme) çerçevesinde açıklanarak, söz konusu filozofların konu hakkındaki düşünceleri karşılaştırılacaktır. Anahtar Kelimeler: Hobbes, Locke, Rousseau, Doğa Durumu, Toplum Sözleşmesi