Nesne odaklı ontolojiye bir eşik: Göstergebilimsel curcuna olarak üstbilişsel gizem hikayesi

Bu tez, "üstbilişsel gizem hikayesi" adlı türe ait üç romanı okumaktadır. Bu romanlar Paul Auster'ın The New York Trilogy'si, Gilbert Sorrentino'nun Mulligan Stew'u ve David Gordon'un The Serialist'idir. Bu tez, ilgili edebi türün yorumbilimini keşfetmeyi ve bu inceleme aracılığıyla türün ayırt edici genel özelliklerini sunmayı amaçlamaktadır. Üstbilişsel gizem türünün yorumbilimince ima edilen siyaseti ve ideolojiyi tartışmaktadır ve türün özgürleştirici ve totaliter karşıtı bir yorumbilimi nasıl desteklediğini ve temsil ettiğini göstermektedir. Tez, polisiye kurgunun karakteristiği olan totaliter bir yorumbilimin her şeyi birer devlet aygıtına dönüştürdüğünü ve nesneleri araçsallaştırdığını tartışmakta ve göstermektedir. Polisiye kurgusu, bunu, şeyleri birbirine eklemlenen ve daha büyük bir bütün oluşturan ve o bütünü onaylayan sabit anlamlara dönüştürerek yapmaktadır. Daha büyük bir bütüne işaret ederek, şeyler sembol haline gelir. Ve dedektif kurgusunda, onları ipuçlarına - kendilerinin ötesine işaret eden şeylere - dönüştüren ve sonra onları bir araya getiren otoritenin her şeyi bilmesini ve her şeye kadirliğini sembolize etmektedirler. Buna karşılık, üstbilişsel gizemin yorumbilimi, şeyleri, polisiye kurgunun içinde işlev gördüğünü resmettiği politik ve ideolojik mekanizmalardan kurtarması bakımından özgürleştiricidir. Tez, üstbilişsel gizemin, şeyleri belirlenimsiz olarak tasvir etmekle böyle bir özgürleştirmeye ulaştığını iddia eder. Araçsallık imgesini takip edecek olursak, dedektif kurgusuna göre nesneler birbirine bağlanan ve böylece daha büyük bir bütün oluşturan araçlarsa, üstbilişsel gizem onları eklemlerinden kurtarır. Bu tez, üstbilişsel gizemin bunu nasıl yaptığını araştırmaktadır. Üstbilişsel gizemin, şeylerin, ipuçlarına, sağlam ve sabit anlamlara çevrilmeye direndiğini gösterdiğini savunmaktadır. Özdeşleşme sorununu, ve şeylerin tanımlanmazlığını temsil eden metne yorumbilimsel curcuna adını veriyorum. Tez, üstbilişsel gizemin yorumbilimsel bir curcunayı tasvir ettiğini tartışmaktadır. Üstbilişsel gizemde, şeylerin özgürleşmesi, Nesne Odaklı Varlıkbilim denen felsefe okulunun onları demokratikleştirmesiyle paralellik gösterir. Bu nedenle tez, yorumbilimsel kargaşanın Nesne Odaklı Varlıkbilim'e bir eşik olduğunu ileri sürer; ve bu tezin okuduğu romanların nasıl böyle bir eşiği temsil ettiğini gösterir.