Ticari bankalarda fon yönetimi

1980'li yılların başlarından 1990 yıllarına kadar uzanan dönemdegelişmiş ve gelişmekte olan ülkeler, mali sistemlerini serbestleştirmekamacıyla bir dizi reformlar yapmışlardır. Bunların en önemlileri, faizoranlarının serbest bırakılarak kredi tavanlarının kaldırılması, bankacılıksektörünün hem yabancı hem de yerleşiklere açılması, sermayehareketlerinin serbestleştirilmesidir.Finansal serbestleşme ile piyasada birçok yeni ürün ortaya çıkmış vebu yeni durum birçok riskleri de beraberinde getirmiştir. Türkiye'de yaşananNisan 1994, Kasım 2000 ve Şubat 2001 krizlerinin finansal sektörü veözellikle bankaları etkilemesi bankaların fon yönetimini daha da önemli halegetirmiştir.Günümüzde ticari bankalar, işletmelerin kısa vadeli kredi ihtiyacınıkarşılamakta, mevduat ve diğer kaynaklardan sağladığı fonları, işletmelerekredi olarak vermekte bir köprü görevi görerek, ülkenin iktisadi hayatınıngelişmesine katkıda bulunmaktadır. Ticari bankalar, izledikleri kredilendirmepolitikasıyla ekonomide gelir ve servet dağılımını etkileyebilmektedirler.Örneğin, tüketici kredileri, kredi kartları uygulamalarıyla, banka kredilerindenticaretle uğraşmayan toplum kesimleri de faydalanmakta, gelir ve servetdağılımını etkilemektedir.Fon yönetiminde; yabancı kaynakların minimum maliyetle sağlanması,fon kullandırımında maksimum gelirin elde edilmesi, eldeki kaynakların en iyişekilde değerlendirilmesi düşüncesi vardır. Bu düşünce bankaların fiyatlamapolitikaları ile ilgilidir. Ticari bankalarda fiyatlama politikası karlılığı önemliderecede etkilemektedir. Ancak fiyatlamada, rakip bankalar, müşterilerinistekleri gibi birçok faktör nedeniyle genellikle bankalar bağımsız bir fiyatlamapolitikası takip etmezler.?Ticari Bankalar Fon Yönetimi? adındaki bu tez çalışmasınınyapılmasındaki amaç, bankaların uygulamış oldukları politikaların ekonomigenelinde önem taşımasıdır.Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde bölümde ticaribankaların fon yönetimi ve fon yönetimine analitik olarak yaklaşılmayaçalışılmıştır. Bu bölümde, bankacılık sektörü için önem taşıyan, faiz marjı veCAMEL yaklaşımı üzerinde durulmaya çalışılmıştır. Daha sonra literatürdekullanılan diğer Finansal rasyolar ve analizlere kısaca anlatılmayaçalışılmıştır. Ayrıca bankaların fon yönetimleri açısından önemli yer tutanbilanço dışı kalemlere kısaca değinilmiştir. Bilanço dışı kalemlerden olanteminat mektupları, `forwards' ve `futures', `opsiyon' ve `swap' işlemlerinekısaca değinilmiştir.Bankaların piyasa koşullarından ve uygulamakta oldukları politikalarnedeniyle bazı risklerle karşı karşıya kaldığı bilinmektedir. İkinci bölümde buriskler üzerinde kısaca durulmuş ve bankacılık sektörü için önemli sayılanpiyasa riski, faiz oranı riski, döviz kuru riski ve kredi riski açıklanmayaçalışılmıştır. Bu bölümde ayrıca bankaların fiyatlama politikasına da kısacadeğinilmeye çalışılmıştır.Son bölümde 1980 sonrası Türkiye ekonomisinin durumunadeğinilmiştir. Bankacılık sektörünün 1980 öncesi ve 1980 sonrası gelişmelerianlatılmaya ve sektörün temel sorunları incelenmeye çalışılmıştır. Bankacılıksektörünün 1980 öncesi ve sonrası diye ayrılmasının sebebi ise 1980sonrasında dünyada ve Türkiye'de görülen Finansal serbestleşmesonrasında uygulanan politikaların değişiklik göstermesidir.Yapılan bu tez çalışmasında üç bölümde anlatılmaya çalışılankonuların değerlendirildiği sonuç bölümüyle tamamlanmaktadır.