Tip 2 diyabet hastalarında komorbidite yükü ile ilaç uyumunun değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı Tip 2 diyabetli hastalarda komorbidite yükü ile ilaç uyumu ve yaşam kalitesi arasındaki ilişkiyi incelemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışma kesitsel tipte tasarlanmıştır. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Hafsa Sultan Hastanesi'ne ve Manisa ilinde belirlenen Aile Sağlığı Merkezlerine başvuran Tip 2 diyabet hastaları ile gerçekleştirilmiştir. Veri toplama araçları olarak Sosyodemografik Veri Formu, Ağırlıklı Fonksiyonel Komorbidite İndeksi, İlaç Uyumunu Bildiirim Ölçeği, SF-12 Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanılmıştır. Veriler, SPSS (15.0) programı kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya 201 Tip 2 diyabet hastası dahil edilmiştir. Katılımcıların yaş ortalamasının 58,99±11,09 (yıl) ve 103 kişinin (%51,2) ≥60 ve üstü yaş grubunda olduğu belirlenmiştir. Ağırlıklı Komorbidite İndeksi puan ortalamalası 5,38 (SS:2,96), İlaç Uyumunu Bildirim Ölçeği puan ortalaması 4,48 (SS:0,63), SF-12 Yaşam Kalitesi Ölçeği fiziksel alt boyutu puan ortalaması 44,45 (SS: 11,94),mental alt boyutu ortalaması 49,73 (SS:12,59) bulunmuştur. >60 yaş ve üstü olma, kadın cinsiyet, obezite, düşük gelir ve eğitim düzeyi, düşük fiziksel aktivitenin artan komorbidite yüküyle ilişkili olduğu saptanmıştır. Birden fazla OAD kullanan ve OAD 'yle birlikte insülin kullanan hastaların ilaç uyum puanları daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Ağırlıklı fonksiyonel komorbidite indeksi ile FBS-12, MBS-12 ve ilaç uyum puanları arasında negatif yönde, çok zayıf/zayıf derecede anlamlı ilişki tespit edilmiştir. FBS-12, MBS-12 ve ilaç uyum puanları arttıkça, ağırlıklı fonksiyonel komorbidite indeksi azalacaktır. Sonuç: Diyabet hastaların yaş ilerledikçe komorbidite yükünün arttığı saptanmıştır. Ayrıca komorbidite yükünün artmasıyla ilaç uyumunun azaldığı tespit edilmiştir. Aynı zamanda komorbidite yükü arttıkça hem fiziksel hem de mental yaşam kalitesinin olumsuz olarak etkilendiği gözlenmiştir. Genel olarak bu çalışmada Tip 2 diyabet hastalarının bütüncül bir yaklaşımla değerlendirilmesi gerekliliği vurgulanmaktadır. Anahtar Kelimeler: Tip 2 diyabet, komorbidite, ilaç uyumu, yaşam kalitesi