Toplu iş uyuşmazlıklarının barışçıl yollarla çözülmesi; Türkiye Kanada karşılaştırması

Endüstri ilişkileri sistemindeki asıl unsurun "insan" olduğunu düşünürsek, insan toplulukları arasındaki sosyal, kültürel ve tarihsel farkların, ülkeler boyutunda da ortaya çıkması kaçınılmaz bir hale gelmektedir. Dolayısıyla ülkeler arasındaki bu benzerlik ve farlılıklar, her alanda olabileceği gibi, endüstri ilişkilerinde de bundan ayrı olamaz. İlk olarak Amerika'da (ABD) kullanılmaya başlayan "endüstri ilişkileri kavramı", çok kısa bir sürede bilinen ve bu alanda, çokça kullanılan bir hal almıştır. Basit anlamda, çalışan ve işveren arasındaki iş akitlerinin düzenlenmesi diyebileceğimiz bu kavram, dinamik bir ivme kazanarak, zaman ve teknolojide meydana gelen değişimlerle, günümüzde bildiğimiz hale gelmiştir. Bu çalışmada, yapıları itibariyle farklı endüstri sistemleri içinde yer alan iki ülkenin, endüstri ilişkileri sisteminin ayrılmaz bir parçası olan, toplu iş uyuşmazlıklarının barışçıl yollarla çözülmesinin karşılaştırılması konusu incelenmiştir. Türkiye ve Kanada'nın, endüstri ilişkilerinin tarihsel anlamdaki gelişimine kısaca değinilip, toplu pazarlık ve toplu iş sözleşmelerinin özelliklerinden, bu kapsamda ortaya çıkan problem ve uyuşmazlıkların, grev ve lokavta gitmeden, barışçıl yollarla çözülmesinin yöntemlerine değinilerek, farklılıklarından bahsedilmiştir. İki ülkenin sorunları çözme ve uyuşmazlıkları giderme anlamında kullandıkları yöntemlerden özellikle üç tanesinden bahsedilmiştir: uzlaştırma, arabuluculuk ve hakemlik. Bu yöntemlere göre de ortaya çıkan farklılıklar incelenerek bir değerlendirme yapılmıştır.