Toraks travmaları

Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Göğüs Cerrahisi Kliniği'nde 1996-2000 yıllan arasında toraks travması nedeniyle yatarak tedavi gören. 592 olguyu kapsayan bu çalışmada hastalar retrospektif olarak yaş, cins, etiyolojik neden, eşlik eden organ yaralanması, uygulanan tedavi, komplikasyon gelişimi ve mortalite açısından incelendi. Olguların 449'unda (%75.8) kunt toraks travması, 143'ûnde (%24.2) ise penetran toraks travması mevcuttu. Olguların 497'si (%84) erkek, 95'i (%16) kadındı. Ortalama yaş 43.1 ( 1-85 yaş arasında) idi. Olguların 448'inde (%75.7) kot fraktürü, 55'inde (%9.2) klavikula fraktürü, 31'inde (%5.2) skapula fraktürü ve 20'sinde _(%3.4) sternum fraktürü tespit edildi. Ayrıca 79 olguda (%13.3) yelken göğüs teşhis edildi. En sık intratorasik komplikasyonlar 158 olguyla (%26.7) pnömotoraks ve 119 olguyla (%20.1) hemotoraks idi. Ekstratorasik patolojiler içerisinde ekstremite fraktürleri 63 olguyla (%10.6) ilk sıradaydı. Olgulardan 339'u (%57.2) tüp torakostomiyie,190'ı (%32.1) konservatif metodlarla tedavi edildi. Cerrahi müdahale 99 (%16.7) olguya uygulandı. En çok uygulanan cerrahi yöntemler torakotomi (%5.6) ve laparatomi (%4.7) idi. Morbidite 109 (%18.4) olguda tespit edildi. Atelektazi %6 ile en sık gözlenen morbidite nedeniydi. Olgulardan 38'i (%6.4) mortaliteyle sonuçlandı. En sık mortalite nedeni 7 olguyla (%1.2) multiorgan yetmezliği idi. Yatış süresi 2-93 gün (ortalama kunt travmalarda 9.6, penetran travmalarda 7.9) arasında tespit edildi. 59