Transandantal deneyim ve duyulanımlar: İnterdisipliner bir perspektif

21. yüzyılda bilimsel ve kültürel alanda meydana gelen gelişmeler küresel pedagojilerde çok boyutlu, çok katmanlı paradigma değişimlerini beraberinde doğurmuştur. Bu yaklaşım ya da yönelimlerin başlıcaları arasında üst-bilişsel (meta-cognitive) postülatlarla tanımlanan pedagojik paradigmalar gelmektedir. Son yıllarda, eğitimciler beynin yapısı ve işleyişine odaklanarak hızlı ve etkili öğrenmenin nasıl gerçekleşebileceği ile ilgili çeşitli araştırmalar ortaya koymuşlardır. Özellikle eğitimsel-sinirbilimin verileri, eğitim-öğretim ortamlarında bireysel veya toplumsal anlamda bilişsel ve entelektüel becerilerin ortaya konulamadığını göstermektedir. Bu problematik durum karşısında, her türden toplumsal kesimler tarafından transandantal duyulanım ya da deneyimlerin benimsenerek hayata uyarlanmasına dönük giderek artan bir ihtiyaç haline gelmesiyle İslam'ın öğretilerine ve uygulamalarına karşı güçlü bir eğilim ortaya çıkmıştır. Bu çalışma ile ortaya konulan postülatlardan esinlenerek problematik pedagojik paradigmaların olumsuz etkilerinden bireylerin kurtulmalarına dönük İslamî bir perspektifle birtakım çözümler ortaya koymak ve ileride yapılacak çalışmalara ilham kaynağı olmak maksadıyla derin öğrenme, derin dinleme, derin konuşma, derin okuma gibi psikomotor becerilerin transandantal deneyimlerle yoğurularak interdisipliner bir bakışın olumlu etkisi ve ehemmiyetine vurgu yapılmış; ortaya konulan argüman ve postülatlar Çoklu Zekâ Kuramı çerçevesinde de incelenmiş ve nitel bir çalışma metodolojisi benimsenmiştir. Sonuç olarak öğrenme-öğretme ortamları içerisinde transandantal deneyimleri benimseyip özümsemenin yüksek düzeyde bir zihinsel, entelektüel ve ahlaksal iyi-oluş durumunun ortaya konulmasına katkıda bulunabileceği düşünülmüştür.