Van kedilerinde büyümeye bağlı iskelet gelişim bozukluklarının radyolojik vebiyokimyasal tanısı

Bu çalışma; Y.Y.Ü. Van Kedisi Araştııma Merkezi bünyesine kayıtlı ve Van ili yöresinden sağaltım amacıyla kliniklerimize getirilen 1-12 ay arasında bulunan, gelişme dönemindeki Van Kedilerinde iskelet sistemi hastalıklarının biyokimyasal ve radyolojik tanılarının tespiti amacı ile yapılmıştır. Araştırmada her iki cinsiyetten 20 adet erkek ve 20 adet dişi olmak üzere toplam 40 adet Van kedisi kullanılmıştır. Çalışmaya alınan hayvanların 3 aylıktan itibaren 3'er ay aralıklar ile ekstremite ve vücudun diğer kısımlarının radyolojik muayeneleri gerçekleştirilmiştir. Bu muayene sonucu; 3 'ünde raşitizma, 2'sinde hipertrofik osteopati, Yünde nutrisyonel sekonder hiperparatroidizm olmak üzere toplam 8 adet Van kedisinde metabolik kemik hastalıkları ve 8 adetinde de kalça displazisi tespit edilmiştir. Araştırmada 3'er ay aralıklar ile kan örnekleri alınan 32 adet sağlıklı Van kedisinin 3, 6, 9, ve 12 aylık Ca, P, Mg ve ALP değerleri sırası ile istatistiki olarak 3 2.8ThO.22, 211.50H1.79, 6 aylıkta; 195.40H3.98, 9 aylıkta; 10.1H.19, 6.0H0.22, 2.3Ho.12, 175.89H2.26, ve 12 aylıkta; 9.7Ho.13, 5.6&0.18, 2.4HO.05, 157.17ffl0.70 değerlerinde bulunmuştur. Yapılan biyokimyasal muayeneler sonucu ortalama Ca, P, Mg ve ALP konsantrasyonları raşitizmalı hayvanlarda 9.1 mg/dl, 3.6 mg/dl ve 2.3 mg/dl, 200 U/L olarak bulunurken, hipertrofık osteopatili hayvanlarda 10.9 mg/dl, 8.4 mg/dl ve 2.3 mg/dl, 260 U/L, N.S.H.'li hayvanlarda 8.6 mg/dl, 8.2 mg/dl ve 2.3 mg/dl, 206 U/L olarak ölçüldü. Kalsiyum fosfor oranı raşitizmalı hayvanlarda 2.6 mg/dl, hipertrofik osteopatili hayvanlarda 1.3 mg/dl, nutrisyonel sekonder hiperparatroidizmli hayvanlarda 1.1 mg/dl olarak belirlendi.. Genel olarak metabolik kemik hastalıklarının % 87.5 oranında 3-6 aylık yaş dönemlerinde ve kalça displazisinin ise 12 aylık ve sonrası dönemlerde görüldüğü tespit edildi. Ayrıca erkek kedilerde hastalıkların görülme oranı %62.5, dişi kedilerde %37.5 olarak belirlendi. Sonuç olarak metabolik kemik hastalıklarında kesin teşhislerinin konulmasında radyolojik ve biyokimyasal sonuçların önem arzettiği, bu yüzden metabolik kemik hastalığı saptanan kedilerde klinik bulguların radyolojik ve biyokimyasal muayenelerle desteklenmesi gerektiği kanısına varılmıştır.