Charles Dickens'ın Zor Zamanlar ve Büyük Umutlar adlı romanlarında kötülükten iyiye geçiş

İngiltere'de Viktorya döneminin önemli yazarlarından biri olan Charles Dickens yazdığı onlarca roman, kısa öykü, makale, şiir ve tiyatro eserleriyle yaşadığı dönemin ve günümüz edebiyat dünyasının önde gelen yazarlarından biri olmuştur. Fakat bu uzun edebiyat serüveninde birçok okuyucu tarafından daha çok romancı kimliğiyle bilinmektedir. Dickens romanlarında Viktorya dönemi İngiliz toplumunu farklı yönleriyle tasvir etmiş, gerektiğinde romanları aracılığıyla toplumsal eleştirilerde bulunmuştur. Bu tez yazarın farklı temalara sahip olarak görünen Zor Zamanlar ve Büyük Umutlar adlı romanlarını incelemektedir. Zor Zamanlar romanı sanayi devriminin dönemin insanları üzerinde yarattığı tahribatı anlatırken, Büyük Umutlar romanı Pip adındaki yetim bir çocuğun centilmen olma ve sınıf atlama uğruna yaptığı hataların sonucunda geçirdiği ahlaki gelişimi anlatmaktadır. Bu çalışma, ilk bakışta farklı görünen bu iki romanın Dickens'ın ahlaki öğretileri açısından benzerlikler gösterdiğini vurgulamaktadır. Charles Dickens, her iki romanda da üst sınıf insanlarının işçi sınıfı üzerindeki baskısını tasvir etmekte ve bu baskı sonucunda ortaya çıkan kötülüğe çözüm olarak kötülük yapan karakterlerin ahlaki açıdan iyiliğe dönüşmesi gerektiğini belirtmektedir. Her iki romanın sonunda kötü karakterler yaptıklarından dolayı pişmanlık duyar ve alt sınıfa karşı empati kurulması gerektiğini öğrenirler. Dickens'ın romanlarındaki kötü karakterlerin bu dönüşümü aynı zamanda okuyucularına yönelik ahlaki mesajlar taşımaktadır. Yazar toplumsal bozulmaya karşı çözüm olarak sunduğu bu ahlaki dönüşümle bir bakıma okuyucularını da ahlaki açıdan eğitmeyi hedeflemektedir. Zor Zamanlar ve Büyük Umutlar romanları bağlamında iletilen bu ahlaki mesaj okuyucuya iyi ve kötü arasındaki keskin çizgiyi göstermekte ve iyiliğin kötülük karşısındaki nihai başarını vurgulamaktadır.