AKP dönemi Türk dış politikasında "Dönüşümsel değişim": İnşaacı bir analiz

Adalet ve Kalkınma Partisi (AKP) son onbeş yıldır, tek başına hükumet ettiği, Türkiye Cumhuriyeti'nin iç ve dış politikasında kalıcı etkiler yaratarak, toplumun değerler üzerinden kimliksel dönüşümünde etkin rol oynayan, bir politik aktör olarak kendini kanıtladığı görülür. Bu düzlemde, tezin teorik çerçevesini oluşturan inşacı yaklaşımın unsurlarının etkili olduğu gözlemlendi. AKP, bunu, bir yönüyle, kimlik- değer bazlı politika yapımındaki dönüştürücü özellikleri, diğer yönüyle de hem ulusal, hem de uluslararası düzeyde almış olduğu destekle sağlayabildi. Böylece, AKP'nin, iç ve dış politikasını, inşacı yaklaşım üzerine temellendirerek, yararcılık ve araçsalcılık ekseninde kurduğu görüldü. Ayrıca, söylem-eylem pratiğini tutarlı ve pragmatik bir biçimde kullanarak, Türk iç ve dış politikasındaki "geleneksel" ayırımı da ortadan kaldırdığı ve Türk toplumunun dönüşümüne rehberlik ettiği gözlemlendi. Bu çalışmada, Türk politik geleneğinde, özellikle "geç" Osmanlı, Cumhuriyet ve AKP dönemlerinde kimliksel bir karakter üzerinden süregelen "dönüşümsel değişim" praxisi, yukarıda değinilen nesnel ve olgusal süreçler irdelenerek, inşacı yaklaşım çerçevesinde incelendi. Sonuç olarak, Atatürk döneminde olduğu gibi, AKP dönemininde, seküler-İslamcı kimliklerin çatışmacı ve dönüştürücü karakterini tekrar ortaya çıkararak, Türk iç ve dış politikasında süregelen "dönüşümsel değişim" sürecinin devamsal karakterini yansıttığı gözlemlendi. Anahtar Kelimeler: AKP, dönüşümsel değişim, inşacı yaklaşım, kimlik çatışması, Islamcı, seküler, dönüştürme, geleneksel, yeni, konjonktüel, araçsallık, yarar, dış politika, iç politika.