Transplantasyon sonrası erken dönemde renal allograftlerin fonksiyonlarının takibinde difüzyon ağırlıklı görüntülemenin (DAG) kullanılabilirliği

Amaç: Transplantasyon sonrası erken dönemde renal allograftlerin fonksiyonlarının takibinde ve gelişebilecek olası erken komplikasyonların (ATN ve AR gibi) tanısında DAG'nin kullanılabilirliğinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Organ Nakli Kliniği'nde 1998-2016 yılları arasında canlı vericili veya kadaverik olarak yapılan 24 renal transplantasyonlu hasta çalışmaya prospektif olarak alındı. Çalışma grubu olarak Renal transplant uygulanmış klinik ve laboratuar olarak rejeksiyon ve ya akut tübüler nekroz tablosu olan 14 adet hasta hasta grubunda değerlendirildi. Kontrol grubu oluşturulmasında Renal transplant uygulanmış klinik ve laboratuar olarak rejeksiyon ve ya akut tübüler nekroz tablosu olmayan 10 adet hasta kontrol grubunda değerlendirildi. Hastalar işlem öncesinde ayrıntılı şekilde bilgilendirilip, aydınlatılmış onam formları verilerek okumaları sağlandı, işlemler ile ilgili sordukları sorular cevaplandırıldı. Hastalar klinikte yatmakta idi. Randomize olarak seçildi. Radyoloji anabilim dalında böbreklere yönelik difüzyon MR görüntüleme tekniği uygulandı. MR çekim süresi 11 dakika, 56 saniye olarak belirlendi. Aksiyel DAG single shot eko-planar görüntüleme tekniği ile sağlandı. Difüzyon gradient b değerleri 50, 400 ve 800 s/mm2 kullanıldı. Transplante böbrek üst pol, orta kesim ve alt pol düzeylerinden korteks ve medulla kesimlerinden dairesel ROI (region of interest) kullanılarak ADC ölçümleri yapıldı. Çalışmada toplanan verilerin analizi, istatistiksel yazılım paketi SPSS 23 (Statistical Package for the Social Sciences – IBM®) kullanılarak yapıldı. İstatistiksel anlamlılık düzeyini belirlemek için, %95 güven aralığında ve p<0,05 anlamlı kabul edildi. Bulgular: Çalışma kriterlerine uyan 24 Renal Transplantlı hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Hasta grubunda yeralan 14 olgunun yaş ortalaması 44,6±13,65 yıl olarak bulunurken, kontrol grubunda yeralan olguların yaş ortalaması ise 41,8±18,3 yıl olarak saptanmıştır. En küçük yaş 14 olurken en büyük yaş 64 olarak bulunmuştur. Çalışma kapsamında yeralan hasta grubu olguların 7'si (%50) kadın hastalardan oluşurken, 7'si (%50) erkekdi. Kontrol grubunda bulunan olguların ise 7'si (%70) kadın hastalardan oluşurken, 3'ü (%30) erkeklerden oluştuğu tespit edildi. Ayrıca hasta grubu olguların 7'si (%50) ve kontrol grubu olguların 4'ü (%40) canlıdan alınan böbrek ile transplant olurken, hasta grubu olguların 7'si (%50) ve kontrol grubu olguların 6'sı (%60) kadavradan alınan böbrek ile transplant yapıldığı tespit edildi. Çalışmamızda hasta grubunda yeralan 14 olgunun idrar protein ortalaması 63,1±51,7olarak bulunurken, kontrol grubunda yeralan olguların idrar protein ortalaması ise 10,3±3,05 olarak saptanmıştır. Bunun yanı sıra hasta grubunda yeralan 14 olgunun eGFR ortalaması 23,31±13,6 olarak bulunurken, kontrol grubunda yeralan olguların eGFR ortalaması ise 65,97±12,3 olarak saptanmıştır. Hasta ve control grupları arasında bütün böbrek pollerinde istatistiksel olarak anlamlı ve kuvvetli bir ilişki saptanmıştır (p<0,05). Klinisyenin ATN ve Red cevapları arasındaki ilişki incelendiğinde; sadece Korteks üst pol ile Medulla Üst polde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmamıştır (p>0,05). Fakat diğer bütün böbrek pollerinde istatistiksel olarak anlamlı ve kuvvetli bir ilişki saptanmıştır (p<0,05). Sonuç: Çalışmamızda sonucunda, renal transplantasyonlu hastalarda renal kortikal ADC değerleri kontrol grubuna göre azalma göstermektedir. Kantitatif renal DAG incelemesi, renal transplantasyonlu hastalarda renal hasarı belirlemede ve evrelemede yardımcı bir yöntem olabilir.