Tüberkülozlu hastalarda anksiyete, depresyon, yalnızlık ve damgalamanın değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, akciğer tüberkülozlu hastalarda anksiyete, depresyon, yalnızlık ve damgalamanın değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel tipteki araştırma İzmir merkezdeki bir devlet hastanesinin tüberküloz polikliniği ve servislerinde ayaktan ya da yatarak tedavi ve bakım hizmeti alan 208 hasta ile yürütüldü. Araştırmada veriler, araştırmacı tarafından sosyodemografik bilgileri içeren soru formu ve Tüberkülozlu Hastalarda Stigma Ölçeği (THSÖ), Hastane Anksiyete Depresyon Ölçeği (HAD) ve UCLA Yalnızlık Ölçeği kullanılarak toplandı. Verilerin değerlendirilmesinde, ortalama ± standart sapma (Ort±SS), yüzde dağılımları ve korelasyon analizleri kullanıldı. Bulgular: Araştırmaya katılan hastaların yaş ortalaması 45,5 ±14,8 (31-60) yıl olup büyük çoğunluğu evli (%62) ve erkekti (%63). Hastaların %26'sının anksiyete, %60,5'nin depresyon yönünden riskli olduğu, yaklaşık %80,2'inde orta ve yüksek düzeyde yalnızlık hissettikleri belirlendir. Hastaların % 47,6'sının damgalanma ölçeğinin bütününde ortalamanın üstünde puan aldığı bulundu. Sonuç: Araştırma sonucunda, hastaların anksiyete yönünden düşük risk, depresyon yönünden yüksek riskli oldukları, orta ve yüksek düzeyde yalnızlık algıladıkları ve orta düzeyde damgalanma deneyimledikleri bulundu.