Turgutlu (Manisa) yöresinde tuğla ve kiremit yapımında kullanılan killerin mühendislik ve bazı teknolojik özelliklerinin incelenmesi

Killi zeminler, gerek dane büyüklüğü gerekse mineralojik yapısı ile diğer zemin gruplarına göre oldukça farklı ve değişken özelliklere sahip zeminlerdir. Tez kapsamında Turgutlu (Manisa) yöresinde tuğla ve kiremit yapımında kullanılan killerin mühendislik ve bazı teknolojik özellikleri incelenmiştir. Turgutlu (Manisa) yöresi Ömerli dere kil ocağından alınan numunelere elek analizi, likit limit, plastik limit, konsolidasyon, kompaksiyon, hidrometri deneyleri yapılmıştır. Numuneler 200, 300, 400, 500, 600, 700, 800, 900, 1000, 1100 ve 1200 0C de özel fırında pişirilerek optimum su muhtevası ve dayanıklılık testine tabi tutulmuştur. Farklı sıcaklıkta pişen tuğlaların ne kadar su emdiği tespit edilmiştir. Sıcaklık değişiminin tuğlaların basınç mukavemetleri üzerindeki etkisi belirlenmiştir. Numuneler üzerinde yapılan deneyler neticesinde killi zeminlerde; su muhtevası ya da ısı değişiminin zeminin bir takım özelliklerinde önemli değişiklikler meydana getirdiği gözlenmiştir.Birinci bölümde, konu ile ilgili giriş yapıldıktan konuyla alakalı daha önce yapılan çalışmalar hakkında bilgi verilmiştir.İkinci bölümde, killerin oluşumu ve özellikleri detaylı olarak incelenmiş, kil mineralleri ile kil zeminin yapısı, kil türlerinin oluşması ve oluşma etkenleri, killerin sınıflandırılması verilerek killerin mühendislik özellikleri ve bileşiminin tayini için yapılan başlıca deneyler sunulmuştur.Deneysel çalışmalarda izlenen yöntem üçüncü bölümde açıklanmıştır. Deneylerde kullanılan kil zeminin mühendislik özellikleri, deney düzeni ve deneylerin yapılışı anlatılmıştır.Dördüncü bölüm, deneysel çalışmaların sonuçlarının yorumlandığı bölümdür. Tezin bu kısmında yapılan deneylerden hareketle deney sonuçları araştırılmış incelenmiş ve sonuçlar karşılaştırmalı olarak yorumlanmıştır.