Türk basınına göre Birinci Dünya Savaşı arifesinde adalar meselesi

Akdeniz'in bir parçası olan ve Türkiye ile Yunanistan kıyılarıyla çevrili Ege Denizi'nde temel sorun, Yunanistan'ın elindeki Adaların Anadolu'ya çok yakın olması ve bu Adaların bütün Ege Denizi'ni kontrol edebilecek bir konumda bulunmasıdır. XIX. Yüzyıl başlarında, Osmanlı Devleti'ne karşı isyan ederek bağımsızlığına kavuşan Yunanlılar, bununla yetinmeyerek ve Osmanlıların içinde bulunduğu zor dönemlerden istifade ederek sınırlarını hep Türkiye aleyhine genişletmişlerdir. Ege'deki hakimiyetin temelinin deniz gücünden ayrı düşünülemeyeceği ortadadır. Bundan dolayı Trablusgarp Savaşı sırasında İtalyanlar Oniki Ada'yı ardından Balkan Harbinde Yunanlılar, Osmanlı Donanmasının zayıflığından istifade ederek bütün Ege Adalarını elde etmişlerdir. Londra Antlaşması ile Ege Adalarının geleceğinin belirlenmesi işi Büyük Devletlere havale edilmiştir. En azından Anadolu anakarasının tamamlayıcı parçaları durumunda olan Adaların kendisine bırakılmasını bekleyen Türkiye, Gökçeada, Bozcaada ve Meis dışındaki Adaların Yunanistan'a bırakılması karşısında büyük bir düş kırıklığına uğramışsa da bu kararı kabul etmemiş, adı geçen üç adanın kendisine bırakılmasını senet sayarak, haklı ve meşru isteklerini kabul ettirmek için çaba harcayacağını beyan etmiştir. Türkiye Adalardan hiçbir zaman vazgeçmemiş, bunun için savaşı dahi göze almış, hiç olmazsa kendisi için hayati derecede öneme sahip Sakız ve Midilli Adalarını geri almaya çalışmıştır.