Türk hukukunda bilişim suçları ve bilişim yoluyla işlenen suçlar

Son yüzyılda teknoloji alanındaki gelişmeler hız kazanmış ve eğitimden sağlığa, hemen her alanda teknolojik gelişmelerden kaynaklanan değişimler yaşanmıştır. Teknoloji alanında yaşanan bu gelişmeler toplumsal ilerlemeye katkı sağladığı gibi bir takım problemleri de beraberinde getirmiştir. Teknoloji alanındaki gelişmenin yarattığı problemlerden birisi de teknoloji vasıtasıyla suç işlenmesinin kolaylaşması ve alışılagelmiş suçların yanı sıra yeni suç tiplerinin ortaya çıkmasıdır. Bu gelişim sürecinin bir sonucu olarak ortaya çıkan bilişim suçları, kavramsal açıdan dar anlamıyla Türk Ceza Kanunu'nun Bilişim Alanında Suçlar başlıklı onuncu bölümünde düzenlenen suçları ifade etmektedir. Bu suçların özelliği, yalnızca bilişim sistemleri kullanılarak işlenmeleridir. Bunun dışında, yapısı gereği bilişim sistemleri aracılığıyla işlenmesi zorunlu olmayan suçlardan bazılarının işlenişinde, söz konusu sistemlerin araç olarak kullanılması, cezayı ağırlaştıran nitelikli unsur olarak kabul edilmiştir. Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesi ile 158/1-f maddesi bu kapsamdadır. Bunlar, geniş anlamda bilişim suçu olarak anılmaktadır. TCK'da yer verilen diğer suçların da bilişim sistemleri kullanılarak işlenmesi mümkün olup bu ihtimalde, bunlar da geniş anlamda bilişim suçu kapsamında değerlendirilir. Çalışmada dar ve geniş anlamda bilişim suçları incelenmiştir. Bu kapsamda, ceza adaleti yönünden ortaya çıkan meseleler ile tatbikatta karşılaşılan diğer sorunlara değinilerek bunların çözümüne ilişkin önerilere yer verilmiştir.