Türk hukukunda resmî vasiyetname

Eldeki çalışma, gündelik yaşamda ülkemizde en çok tercih edilen ölüme bağlı tasarruf olan resmî vasiyetname kavramı üzerine inşa edilmiştir. Ele alınan konunun bütüncül ve ayrıntılı bir incelemeye tabi tutulması perspektifinden hareketle, resmî vasiyetnamenin düzenlenmesine dair şeklî merasimin başlangıcından, resmî vasiyetnamenin teslimi ve açılmasına kadar söz konusu ölüme bağlı tasarrufun yolculuğuna ilişkin bütün sürecin tüm detaylarıyla analiz edilmesi; karşılaşılması muhtemel sorunlara çözüm önerileri getirilmesi ve bu anlamda resmî vasiyetnameye ilişkin herhangi bir kör nokta bırakılmaması amaçlanmıştır. Bu doğrultuda çalışma toplamda üç ana bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın ilk bölümünde miras hukuku bünyesinde önemli bir yer işgal eden ölüme bağlı tasarruf kavramı ve çeşitleri değerlendirilerek, resmî vasiyetnamenin bu büyük küme içerisindeki konumu ortaya konulmuş ve vasiyetname türleri ayrı ayrı açıklanarak özellikle çalışma konusu resmî vasiyetnameyle olan benzerlik ve farklıları ön plana çıkarılmıştır. İkinci bölüm ise, esasen üçüncü bölüm ile birlikte çalışmanın iki temel ayağını teşkil etmektedir. Bu bölümde resmî vasiyetnamenin düzenlenmesi kapsamında tanzime yetkili resmî memur ve ehliyet kavramlarının derinlemesine izah edilmesini takiben, resmî vasiyetnamenin düzenlenmesi merasimi ele alınmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise öncelikle resmî vasiyetnameye ilişkin özel durumlara odaklanılmıştır. Bu kapsamda Türkçe bilmeyenler yanında engelli durumdaki mirasbırakanların durumları açıklanmış; bunların sonrasında kanunda açıkça öngörülen resmî vasiyetname düzenlenmesine katılması ve bu ölüme bağlı tasarrufla lehine kazandırma yapılması yasaklanan kişilerden bahsedilmiş ve çalışma kapsamı dâhilinde önem arz eden noktalarına ışık tutulmuştur. Bütün bunların sonunda ise resmî vasiyetnamenin korunmasına ilişkin önlemler açıklanırken resmî vasiyetnamenin saklanması, teslimi ve açılması ile tebliği safhaları değerlendirilmiştir. Tüm bu bilgiler ışığında çalışmanın nihai gayesi, doktrin ve uygulamayı çeşitli hukuki sorunlar bağlamında sıklıkla uğraştıran bir hukuki kurumun, muhataplarınca anlaşılabilir kılınması ve bilimsel bilgiye katkı sunulmasından ibarettir.