Türk sinemasında polisiye filmlerde değer temsili

Değerler, bir toplumun üyelerinin çoğunluğunun onayladığı, davranış ve düşünce biçimleridir. Değer kavramının; bir toplumun davranış ve tutum grafiklerinin ortaya çıkmasında önemli referans noktası olduğu son yıllarda yapılan araştırmalarla kanıtlanmıştır. Günümüzde kitle iletişim araçları ve değerler bireyi ve toplumu etkilemesi boyutunda birleşmektedir. Zira kitle iletişim araçları, değerlerin en önemli taşıyıcıları ve topluma benimsetilmesinde etkili bir mekanizmadır. Aynı zamanda bireylerin inanç, tutum ve davranışlarını da şekillenmesinde en etkili araçlardır. Bu etkileşimin düzeyi bu araçları ne kadar sıklıkla kullandıklarına ve bu araçlara karşı önyargılarının ne olduğuna bağlı olarak değişebilmektedir. Özellikle, geniş kitlelere hitap etme ve bir kitle iletişim aracı olması açısından sinemanın ürettiği içeriklerin, değerler bağlamında incelenmesi önem taşımaktadır. Tez çalışması, sinemanın bir türü olan ve geniş kitlelerin beğenisi ile izlenen polisiye filmler üzerinden değer analizi yapmayı amaçlamaktadır. Dedektif, katil, kurban üçgenine bağlı olarak tipikleşmiş bir anlatı yapısına sahip olan polisiye türü, aynı zamanda toplumların suç ve suçlu profilini yansıtmakta ve bu bağlamda toplumsal değerleri temsil etmektedir. Bu çalışma, Türk sinemasında polisiye filmlerde dönemin toplumsal koşullarına paralel olarak değişen değerlerin temsilini belirlemeyi amaçlamaktadır. İncelenmek üzere seçilen dört Türk polisiye filmi; Kanun Namına (Ömer Lütfi Akad, 1952), Cemil (Melih Gülgen, 1975), Beyaz Ölüm (Halit Refiğ, 1983) ve Av Mevsimi (Yavuz Turgul, 2010) olarak belirlenmiştir. Bu filmlerle hangi değerlerin temsil edildiğini, hangilerini öne çıkarıp belirginleştirdiğini ya da hangilerini geri planda sunup önemsizleştirdiğini tespit ederek, Türk sinemasında polisiye filmlerin genel bir değer haritası çizilecektir.