Türk siyasal yaşamında ortanın solu politikası

Ortanın Solu, 1965 yılında CHP'nin siyasi yelpazedeki yerini ifade eden birkavram olarak; Genel Başkan İsmet İnönü tarafından kullanıldı. İlerleyen süreçteise Ortanın Solu taşıdığı özellikler itibariyle Sosyal Demokrat bir hareketinbaşlangıcı olarak kabul edildi. Bu anlamda Ortanın Solu, CHP'nin gelenekselyapısından ayrılan ideolojik bir dönüşümü de simgeliyordu. Ortanın Solu, CHPiçinde geçmişin geleceğe dönük bir yorumlamasıydı. CHP, hem kendi köklerinesahip çıkarak, hem de sürekli bir değişimi ön görerek yeniden yapılanıyordu.Ortanın Solunun 1965 yılında tanımlanmasıyla başlayan değişim; 1966'daBülent Ecevit'in Genel Sekreter olması ve liderliğin ile, Ortanın Solu ekibininMerkez Yönetim Kurulu'na hâkim olması ile hız kazandı. Ancak parti içindetartışmalar da alevlenmişti. Buna rağmen, Ortanın Solu bu tartışmalar etrafındagelişti, şekillendi ve Ortanın Solu ekibinin katkısıyla içerik olarak dolduruldu.Ortaya çıkan teori, bu ekibin ortaklaşa başarısıydı. Olgunlaşan teori, ilk olarak1969 seçimlerinde ?İnsanca Bir Düzen Kurmak İçin Halktan Yetki İstiyoruz? başlıklıseçim bildirgesine yansıdı. Bu bildirgeden sonra Ortanın Soluna ilişkin tartışmalardaha da şiddetlendi ve parti içi iktidar mücadelesine dönüştü. 1972'de BülentEcevit'in Genel Başkan seçilmesiyle de hem CHP hem de Ortanın Solu yeni biryöne giriyordu: Demokratik Sol.CHP, Ortanın Solu ile halkın ihtiyaçlarını öncelikli konusu haline getirdi.Sosyal içerikli yapısı ile halkla barıştı ve ortaya koyduğu Düzen DeğişikliğiProgramı ile iktidara yaklaştı. 1973 ve 1977 seçimlerinde hiç olmadığı kadariktidara yakındı. Ancak kurulan kısa süreli hükümet uygulamalarındakibaşarısızlık, siyasal istikrarsızlık, terör olayları, ekonomik krizler ve düzendeğişikliği programının uygulanamaması; toplumda Sosyal Demokrat bir kültürünkökleşmesine engel oldu ve bu dönem bir ara dönem olarak kaldı.(Anahtar Kelimeler: Ortanın Solu, CHP, Sosyal Demokrasi, Siyaset, Bülent Ecevit)