Türk vergi hukukunda kişisel verilerin korunması ve vergi mahremiyeti

Kişisel veriler, hayatın her alanında karşımıza çıkmaktadır. Bu yüzdendir ki kişisel verilerin korunmasına yönelik son yapılan yasal düzenlemeyle birlikte konuya duyulan ilgi daha da artmıştır. Kişisel verilerin korunması anayasal bir hak olduktan sonra 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu'nun yürürlüğe girmesiyle bireyler için yeni bir dönem başlamıştır. Dolaysıyla da toplum içerisinde olan bireyin mahremiyetini korumak oldukça önemlidir. Bunun yanı sıra çeşitli ihtiyaçları karşılamak ya da çeşitli vatandaşlık ödevlerini yerine getirmek için mahremiyet alanına giren bilgilerin başkaları ile paylaşılması gerekebilmektedir. Vergileme süreci de bu alanlardan biridir. Vergi mahremiyetinin devreye girdiği bu noktada güvenceler yeni bir boyuta kavuşmuş olmaktadır. Bu süreçte devletin ilgili kurumlarının ve buralarda çalışan görevlilerin, kişisel verilere erişme ve kullanma gücünü hukuki kurallar içinde gerçekleştirmesi büyük önem arz etmektedir. Böylelikle mükellefler vergi idaresine güven duyabileceklerdir. Bu bağlamda birbirini destekleyen bu iki disiplinin ilişkisi ve etkinliği vergi hukuku açısından analiz edilmelidir. Bu çalışmada, mükelleflerin bilgilerinin korunması kapsamında iki önemli husus olan kişisel verilerin korunması ve vergi mahremiyeti konusu ele alınmıştır. Bu kapsamda karşılaştırmalı analiz yapılarak, iki konu arasındaki bağ tartışılmıştır. Ayrıca bu ilişki sonucunda ortaya çıkan sorunlar değerlendirilmiştir.