Türkiye'de asgari ücretin vergilendirilmesi

Asgari ücret, işverenleri daha düşük ücret ödemekten men eden ve kamu gücüyle zorunlu hale getirilmiş bir ücrettir. Asgari ücret uygulamaları, sanayi toplumunda ortaya çıkan sosyal devletin amacına ulaşmak için yürütülen sosyal politikaların en önemli vasıtalarından biridir. Sefalet düzeyinde yaşamlarını sürdüren işçi sınıfının bir itirazı olarak ifade edilebilecek sosyal devlet anlayışı ile birlikte asgari ücret uygulamaları da ortaya çıkmıştır. Bugün bütün dünyada pek çok ülkede uygulanan asgari ücretin öncelikli amacı, işçiye asgari bir yaşam standardı sağlanmasıdır. Vergilemede adaletin ve eşitliğin sağlanabilmesi için vergilendirme yetkisini kullanırken devletler vergi ödemekle yükümlü kişilerin mali gücünü dikkate alarak, asgari yaşam standardına yetecek gelir seviyesini aşan kısımları vergiye tabi tutmak ve asgari yaşam seviyesini sağlayan kısmı vergi dışında bırakmak adına bir takım vergi tekniklerine başvurmaktadırlar. Bu tekniklerin en önemlileri ayırma ilkesi, vergide istisna ve muafiyetler, artan oranlı vergi tarifeleri ve en az geçim indirimidir. Asgari ücret gelirinin vergilendirilmesi ise tartışmalı bir konudur. Öncelikle kamu gücü ile tespit edilen ve asgari geçim seviyesini ifade eden ücret gelirinin vergilendirilmesi neticesinde kesintilere uğraması, asgari ücret uygulamasının amacına aykırı sonuçlar doğurabilmektedir. Ayrıca asgari yaşam için gerekli olan gelirin vergilendirilmesi vergilendirmede adalet ilkesi ile de bağdaşmamaktadır. Bu çalışmada teorik ve uygulama bakımından ücret, asgari ücret, çalışma düzeni konuları açıklandıktan sonra asgari ücretin vergilendirilmesinde mali güce ulaşma teknikleri, ücretliler üzerindeki vergi yükü ve diğer mali yükler açıklanmaya çalışılmıştır.