Türkiye'de belli bölgelerden alınan is topaklanmalarının ışınım özelliklerinin incelenmesi

Bu çalışmada Türkiye'de belli bölgelerden (Ankara, Kütahya, Muğla, Kahramanmaraş, Tekirdağ ve Kocaeli illerinden), kış ve yaz mevsimlerinde alınan, is topaklanma örneklerinin ışınım özellikleri incelenmiştir. Numunelerin 250'den fazla SEM (Scanning Electron Microscope) görüntüsü incelenerek yaşlanma sürecindeki yapısal özellikleri tespit edilmiştir. Üç gruba ayrılan is topaklanmaları Discrete Dipole yaklaşımı (DDA) ile ışınım özellikleri dalga boylarına ve yapısal özelliklerine göre araştırılmıştır. Ayrıca is topaklanmalarının FTIR analizleri soğurma özelliği 0.4-4.0 µm dalga boyu aralığında incelenerek, PAN ve PAH bileşenlerinin etkileri de değerlendirilmiştir. İs numunelerinin soğurma özelliklerinde 0.4 – 0.8 µm dalga boyu aralığında, belirgin farklılıklar görülmüştür. Bu farklılıklar numunelerin alındığı şehirlerin iklim özelliklerine, nüfus ve endüstriyel yoğunluklarına göre değişmektedir. Numunelerin soğurma ölçümlerine göre, görünür ve kızılötesi dalga boyunda Kocaeli'nin yaz ve kış aylarına ait numunelerinin soğurma özellikleri belirgin olarak yüksek bulunmuştur. Muğla kış mevsimine ait numuneler, en düşük soğurma özelliklerine sahip oldukları tespit elde edilmiştir. DDA yaklaşımı ile is topaklanmalarının ilk salınım durumu ile yaşlanma durumlarını gösteren, parçacık temaslı, parçacıkların üst üste binmesi (%20 oranında) ve uçucu maddelerle kaplı (%50 ve %80) olması şeklindeki yapısal değişimleri de incelenmiştir. İki farklı refraktif indekse göre (m =1.90 + 0.75i ve m = 1.60 +0.60i) durumlar analiz edilmiştir. Topaklanmaların kısa dalga boyunda yüksek ışınım özelliklerine sahip olduğu, uzun dalga boyunda ise azaldığı görülmüştür.