Türkiye'de çevrenin korunması ve geliştirilmesinde hukuki araçlar: 2010 - 2020 dönemlerinden seçilmiş örnek idari yargı kararları üzerinden bir inceleme

Çevre, insanın, var olduğundan beri içerisinde yaşadığı, bir unsuru olduğu ve sürekli etkileşim içerisinde bulunduğu bir kavram ve olgudur. İnsan – çevre ilişkisi, insanın var olduğu andan itibaren süregelmiştir. Bu ilişkide, iki taraf da birbirini etkilemekte ise de insan, daha fazla bir şekilde çevreyi etkilemiş ve değiştirmiştir. İnsan faaliyetlerinden etkilenegelen çevre, olumsuz insan faaliyetlerinin etkisini ilk zamanlarda kendi sistemi içerisinde idare edebilmiş ve çevrenin üzerinde olumsuz bir durum ortaya çıkmamıştır. Fakat, olumsuz insan faaliyetlerinin yoğunluğunun artması ile uzun dönemde artık çevre, bu olumsuz faaliyetlerin etkilerini kendi sistemi içerisinde idare edememiş ve çevresel sorunlar ortaya çıkmaya başlamıştır. Çevresel sorunlara rağmen insan, ilk zamanlarda bu sorunlara ve çevre konusuna kayıtsız kalmayı başarabilmiştir. Fakat, ne zaman ki çevre sorunları, sürdürelemez hale gelmeye ve insan yaşamı ile ekonomik hayatı olumsuz etkilemeye başlamış, işte o zaman çevre sorunları ve çevre konusu insanın gündemine girmeye başlamıştır. Bununla birlikte, çevre sorunlarının çözümü, çevrenin korunması ve geliştirilmesi için çeşitli çözümler ve araçlar geliştirilmeye başlanmıştır. Bu çözüm ve araçlardan birisi de hukuki araçlar olmuştur. Bu çalışmada, çevre ile ilgili genel açıklamalar yapıldıktan sonra çevre ile ilgili hukuki araçlar ayrıntılı olarak incelenmiştir. Araştırmanın teorik kesimini oluşturan kavram ve kuramlar tarihsel yöntemle, teorilerin pratikteki karşılığı ise betimsel araştırma yöntemiyle ele alınmıştır. Daha sonra ise, çevrenin korunması ve geliştirilmesi açısından incelenen hukuki araçların yargı kararları ile nitel analizi yapılmıştır. Sonuç olarak da hukuki araçların ve yargı kararlarının Türkiye'deki durumu değerlendirilmiştir.