Türkiye'de bölgesel kalkınma ajanslarının çevre yönetişimindeki rolü üzerine bir değerlendirme: Trakya Bölgesi üzerine bir vaka çalışması

Son on yıllar boyunca, yalnızca kalkınma amacıyla oluşturulan politikalar, ulaşılan çevresel sorunların düzeyini ve bunların etkilediği kapsamı ele almakta yetersiz kalmıştır. Her ölçekte görülen ve yaşamın her boyunu etkileyen bu sorunlar, çok düzeyli ve çok boyutlu yanıtlar üretebilecek bir yönetişim ihtiyacını doğurmuştur. Çok aktörlü, çok düzeyli ve sürdürülebilirlik odaklı yaklaşımları merkezine alan çevresel yönetişim, artan çevresel sorunlara temel yanıt olarak ortaya çıkmıştır. Küresel gündemde giderek daha fazla yer bulan bu çerçeve, Türkiye'de de daha fazla önem kazanmaya başlamıştır. Avrupa Birliği'ne katılım süreciyle birlikte, bölgesel düzeyde dengeli, katılımcı ve sürdürülebilir kalkınma sağlama amacıyla kurulan Bölgesel Kalkınma Ajansları 2006 yılında Türkiye'de hayata geçirilmiştir. Bu bağlamda, bu tez, çevresel yönetişim perspektiflerinin uzun süredir merkeziyetçi karar alma ve ekonomik büyüme odaklı yaklaşımla biçimlendirilen Türkiye'deki bölgesel kalkınma ajansı modeline hangi ölçüde entegre edildiğini incelemektedir. Bu çalışma daha sağlam bulgular sunmak için analizlerini Trakya Kalkınma Ajansı vaka çalışması üzerinden yürütmektedir. Çalışma, Trakya Bölge Planı ile uyumlu olacak şekilde 2014 – 2023 dönemini kapsamaktadır ve bu entegrasyonda zorlukların ve sınırlamaların ortaya çıktığı konularda bulgular sunmak için içerik analizi ve destekleyici görüşmelerden yararlanmaktadır. Çalışmanın bulguları, Türkiye'deki bölgesel kalkınma ajansı modelinin kavramsal olarak genel anlamda uyumlu görünmesine rağmen, çevresel yönetişim perspektiflerinin uygulamaya entegre edilmesi noktasında değiştirilmesi veya geliştirilmesi gereken bir dizi husus olduğunu ortaya koymaktadır.