Occidentalism and the politics of development in Turkey: A case study on the democrat party era

Bu çalışma, Demokrat Parti dönemini (1950-1960) kalkınma çerçevesinde incelemekedir.Kalkınma, II. Dünya Savaşı ertesinde ortaya çıkan bir güç sistemi, bir bilgi bütünü ve birsöylem olarak kabul edilir ve uzman raporları, bilimsel çalışmalar, resmi belgeler, gazetekayıtları ve ikincil kaynakların incelenmesiyle bir dizi iddiada bulunulur. Türk hükümetleri vekalkınma kurumları arasındaki ilişkilerde bilim ve uzmanlığın meşruluğu ve kullanımındabelirginleşen bir güç unsuru olduğu savunulur. Türkiye'nin ?kalkınan? ve ?modernleşen? birülke olarak kurgulanması ve ihtiyaçlarının belirlenmesiyle bazı nüfuz alanları ve bilgi,sermaye ve uzmanlık transferi imkanları yaratılmıştır. Türk hükümetlerinin, kalkınmailişkileri içerisinde belirli bir ölçüde kendi gündemlerini takip edip, faillikleri vasıtasıylaAmerikan hükümetleri ve uluslararası kalkınma kurumlarının dayatma ve önerilerine karşıçıkıp onları dönüştürdüğü iddia edilir. Çalışma, Garbiyatçılık kavramını kullanımıyla,kalkınma söyleminin Türkiye'deki entellektüel elitlere tasavvur edilen bir Batı ve batımodernitesi vasıtasıyla toplumsal değişim hakkında düşünmek ve konuşmak, ve Türkiyehakkında politik isteklerde bulunmak için meşru dili sağladığını da iddia eder.