Türkiye'deki diş hekimliği fakültelerinde verilen periodontoloji uzmanlık eğitiminin uzmanlık öğrencileri tarafından değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, Türkiye'deki diş hekimliği fakültelerinde verilen periodontoloji uzmanlık eğitiminin, bu alanda eğitim gören araştırma görevlileri tarafından nasıl değerlendirildiğini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Bu araştırma, tanımlayıcı ve kesitsel bir anket çalışmasıdır. Kullanılan tarama modeli doğrultusunda, literatürdeki benzer çalışmalar, Tıpta ve Diş Hekimliğinde Uzmanlık Eğitimi Yönetmeliği ile Periodontoloji Uzmanlık Eğitim Müfredatı incelenerek anket formu oluşturulmuştur. Anket, 1 açık uçlu ve 28 kapalı uçlu olmak üzere toplam 29 sorudan oluşmaktadır ve 'Google Formlar' ile hazırlanmıştır. Anket bağlantısı uzmanlık öğrencilerinin e-posta adreslerine gönderilmiştir. Analizler IBM SPSS 25 programında gerçekleştirilmiş, kategorik veriler sayı ve yüzde ile ifade edilmiştir. Anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak belirlenmiştir. Bulgular: Toplam 209 uzmanlık öğrencisi çalışmaya katılmıştır. Katılımcıların çoğunluğu periodontoloji bölümünü isteyerek seçmiştir. Öğrencilerin çoğu, ileri cerrahi işlemlerde kendilerini yetersiz hissetmektedir. Fakülteler arasında, günlük hasta sayısı ve cerrahi işlem türü açısından farklılıklar gözlemlenmiştir. Katılımcıların büyük kısmı protetik diş tedavisine rotasyon yapmak istemektedir. Eğitim etkinlikleri arasında bilimsel seminerler daha sık düzenlenmektedir. Akademisyen olma isteği, istemeyenlerden azdır. Uzmanlık sürecinin ilerleyen dönemindeki öğrenciler, cerrahi tedavilerde kendilerini daha yeterli hissetmektedir. Ancak, katılımcıların önemli bir kısmı aldıkları eğitimin yeterli bilgi ve tecrübe sağlamadığını düşünmektedir. Sonuç: Türkiye'deki periodontoloji uzmanlık eğitiminde bazı farklılıklar ve eksiklikler tespit edilmiştir. Uzmanlık öğrencilerinin hasta sayıları ve cerrahi vaka deneyimlerinin farklı olması, standart bir eğitim verilmediğini göstermektedir. Daha yetkin uzman hekimlerin yetiştirilmesi için öğrenci kontenjanları fiziki şartların izin verdiği ölçüde açılmalı, donanımlı öğretim üyeleri istihdam edilmeli ve öğrencilerin akademik çalışmalara katılımı teşvik edilmelidir. Ayrıca, eğitimlerin standardizasyonu ve kontrolü için bir denetim mekanizması kurulması gerekmektedir.