Türkiye'deki uluslararası zincir otellerde kültürlerarası yönetici özelliklerinin değerlendirilmesi

ÖZET Küreselleşme süreciyle hızla değişen çevre koşullan içinde, işletmeler uluslararası pazarda giderek daha fazla oranda yeralmaya başlamıştır. Sınırötesi faaliyette bulunan işletmelerde görevli bulunan uluslararası yöneticiler, yasal, kültürel, ekonomik, teknolojik ve fiziksel, olarak alışkın oldukları ortamdan farklı çevresel faktörlerle karşı karşıya kalmaktadırlar. Bu faktörler arasında işletmenin başarısına en çok etki eden gücün kültürel kaynaklı olduğu görülmektedir. Gerek farklı çevresel koşulların, gerekse çok kültürlü işgücünün yönetiminde uluslararası yönetici performansı önemli olmaktadır. Uluslararası alanda pek çok yöneticinin, görevlendirildiği ülkenin yabancı çevre, iş ortamı ve insanlarına uyum sağlayamaması nedeniyle görevden erken ayrıldığı ve bu sonucun işletmelere yüksek düzeyde maliyetlere neden olduğu bilinmektedir. Bu maliyetlerden kaçınmak için, kendi kültüründen farklı bir kültür yapısı içinde görev alacak yöneticilerin, kültürel duyarlılık, esneklik, açıklık, uluslararası deneyim, etkili iletişim ve ilişki kurabilme gibi yönetsel özelliklere sahip olması gerekmektedir. Bu özelliklere sahip olmak ya da varolan özelliklerin geliştirilmesi için de uluslararası yöneticilerin yetiştirme/eğitim programlarına katılmaları gereklidir. Bu çalışma, çeşitlilik/farklılık yönetimi boyutlarım ve yetiştirme, seçme ve uyum süreçlerini dikkate alarak Türkiye'deki uluslararası zincir otellerde görevlendirilen kültürlerarası yöneticilerin yönetsel özelliklerini ve becerilerini sunmayı amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda, Türkiye'de faaliyet gösteren uluslararası zincir otellerdeki yabancı yöneticilere uygulanan anketlerden elde edilen veriler, betimleyici istatistiklerden faydalanılarak analize tabi tutulmuştur. Sonuçlar, yabancı yöneticilerin yerine genel olarak misafir ülke yöneticilerinin (Türk yöneticiler) görevlendirildiğini göstermektedir. Daha da ötesi, yöneticiler sosyal ve kişilerarası tutumları, teknik tutumlardan daha önemli görmektedirler. Bunun yanısıra, uluslararası deneyim, ikinci dil çalışmaları, seyahat, uluslararası yönetim çalışmaları, kültürel farklılık seminerleri, yabancı ülke hakkında bilgi ve artan uluslararası işgücü şeklindeki yetiştirme faaliyetleri daha önemli bulunmuştur. Bununla birlikte, görevlendirme öncesi her üç yöneticiden biri eğitim/yetiştirme almıştır.