Türkiye'de İBBS düzey-3'e göre illerin bölgesel yenilik sistemi altyapısı performanslarının değerlendirilmesi

Bölgesel yenilik sistemi, sanayi, üniversite ve devlet işbirliğiyle bölgenin üretim yapısı içerisinde yenilikçi bakış açısını destekleyen bir sistem anlayışıdır. 20. yy'in son döneminden itibaren bölgesel kalkınma politikalarına hâkim olan bu anlayış, bölgenin ekonomik büyümesini, refahını ve rekabet edebilirliğini artırmayı hedeflemektedir. Bölgesel yenilik sistemi, yenilikçi anlayışı benimseyen ekonomik, sosyal, siyasal ve kültürel bir yapıya ve bu yapının oluşmasını sağlayacak uzun vadeli politikalara ihtiyaç duymaktadır. Bu nedenle öncelikle bölgenin yenilikçi potansiyelini keşfetmek ve bölgenin bu potansiyeli kullanma derecesini tespit etmek önem teşkil etmektedir. Bu doğrultuda çalışmada Türkiye'nin bölgesel düzeyde yenilikçi potansiyelini ve bu potansiyeli kullanımındaki etkinliğini tespit etmek amaçlanmaktadır. İBBS Düzey-3'e göre 81 ili kapsayan çalışmada TBA-VZA yaklaşımı yöntem olarak tercih edilmiştir. Çalışmanın çıktı değişkeni bin kişi başına düşen faydalı model, marka, patent ve tasarım sayısıdır. Çalışmada illerin yenilikçi potansiyelini gösteren girdiler ise üçlü sarmal model temel alınarak sanayi sektörüne, araştırma merkezlerine ve kamu politikalarına ilişkin değişkenler ile temsil edilmiştir. Ayrıca ilin temel altyapısına ait girdi değişkenleri de çalışmada yer almıştır. Buna göre çalışmanın analizinde dört kategoriyi temsilen 11 girdi değişkeni kullanılmıştır. Sekiz farklı modelin oluşturulduğu çalışmanın sonuçlarına göre tüm modellerde etkin olan tek il TR721 Kayseri'dir. Kayseri'yi takip eden diğer iki il ise TR100 İstanbul ve TRC11 Gaziantep'tir.