Türkiye'de kamu personel rejiminde yeniden yapılandırma girişimleri

Türkiye'de 1980-2000 yılları arasındaki son 20 yıllık dönemde, kamu personel rejimine iliskin olarak, kanunlarla, yetki kanunlarına dayanarak hükümetlerin çıkardıgı kanun hükmünde kararnamelerle, idari düzenleyici metinlerle (tüzük ve yönetmeliklerle), kamu personelinin özlük ve mali haklarına iliskin olarak Bütçe Kanunlarının ilgili hükümleriyle, hatta Bakanlar Kuruluna, genel ve katma bütçeli kurum ve kurulusların bütçeleri kanunlasıncaya kadar, Devlet giderlerinin yapılması ve Devlet gelirlerinin tahsili konusunda kimi zaman çıkarılan yetki kanunlarına dayanılarak Bakanlar Kurulu Kararlarıyla yapılan düzenlemeler üzerinde durarak, bunların nedenleri üzerinde hükümet dönemleri itibariyle yapılan bu mevzuat arastırması sonucunda, kamu personeline çesitli adlar altında saglanan mali ve sosyal hakların, son yirmi yıl içinde, enflasyonun da etkisiyle, giderek ?mali doyum? aracı durumuna geldigi, bu dönem içinde birbirini izleyen hükümetlerin mali ve sosyal haklarda iyilestirmeyi saglayamadıgı, aksine, kurumlara, hizmet sınıflarına, çalısma alanlarına ve istihdam sekillerine göre farklılıklar gösteren, böylece iç dengeden yoksun bir ücret rejiminin olusturuldugu; personele iliskin düzenlemelerin daha çok KHK'lerle yapıldıgı, böylece parlamentonun devre dısı kaldıgı, personel rejiminde yetki karmasası oldugu, üst yönetime yapılan atamalarda siyasal etkinin, siyasal ölçütün, liyakatı gözardı edercesine belirleyici oldugu, üst düzey yöneticilerin hemen her iktidar döneminde degistirildikleri, kariyer sistemi yerine sözlesme rejiminin getirilmek istendigi, idarenin takdir yetkisinin bir tür siyasal tercihte bulunma biçiminde ortaya koydugu, kariyerlerinin gelismesini ve liyakatın yerlesmesini bu düzenlemelerin kalıcı bir sekilde saglayamadıgı, böylece, bu çalısmanın ?son 20 yıl içinde personel rejiminde iyilestirmeyi ve yeniden yapılanmayı gerçeklestirememistir? seklindeki varsayımın dogrulandıgı görülmüstür.