Türkiye Milli Eğitim Sisteminde 1963-1980 ile 1980-2006 yılları arasında ilköğretime öğretmen yetiştirme ve atama politikalarının değerlendirilmesi

Öğretmen yetiştirme konusu, yüz elli yıldan beri sürekli olarak toplumun gündemindedir. Cumhuriyet ile birlikte öğretmen yetiştirme işi, daha büyük bir önem kazanmıştır. Konuya, günümüze kadar toplanmış 16 Milli Eğitim Şurası'nın hemen hepsinde değinilmiştir. 1939'da toplanan I. Milli eğitim Şurası, 1953'te toplanan V. Milli Eğitim Şurası, 1981'de toplanan X. Milli Eğitim Şurası ile 1982'de toplanan XI. Milli Eğitim Şurası'nda öğretmen yetiştirmeye daha fazla ağırlık verildiği ve önemli kararların tartışılıp alındığı görülür. Yükseköğretim, 1981'de çıkarılan 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu ile akademik, kurumsal ve idari yönden yeniden yapılanma sürecine girmiştir. Bu kanunla ülkemizdeki tüm yükseköğretim kurumları, Yükseköğretim Kurulu (YÖK) çatısı altında toplanmış; akademiler üniversitelere, eğitim enstitüleri eğitim fakültelerine dönüştürülmüş ve konservatuarlar ile meslek yüksekokulları üniversitelere bağlanmıştır. Böylece söz konusu kanun hükümleri ve Anayasanın 130ve 131. maddeleriyle kendisine verilen görev ve yetkiler çerçevesinde özerkliğe ve kamu tüzel kişiliğine sahip bir kuruluş olan Yükseköğretim Kurulu, tüm yükseköğretimden sorumlu tek kuruluş haline gelmiştir. Yükseköğretim Kurulu, öğretmen yetiştirme konusunda, 4 Kasım 1997'de Eğitim Fakülteleri'nin yeniden yapılanmasına ilişkin bir karar almıştır. Yeni modeldeki öğretmen yetiştirme uygulaması; ilköğretim öğretmenine olan acil gereksinmeyi karşılamaya, sorunu nicel olarak çözmeye yöneliktir. Niteliğe dikkat edilmemiştir. Cumhuriyet döneminin öğretmen yetiştiren kurumlar incelendiğinde kuruluşundan bugüne kadar, örgün öğrenimin değişik kademelerine öğretmen yetiştirme görevinin, farklı tip ve düzeydeki öğretim kurumlarınca yürütüldüğü görülmektedir. Araştırmada betimsel model kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlar şöyle özetlenebilir: