Türkiye'de neo-liberal iktisat politikaları kapsamında para politikası uygulamaları

Bu çalışma 1980'lerden itibaren Türkiye'de neo-liberal politikalar doğrultusunda değişmeye başlayan para politikası uygulamalarını incelemektedir. Çalışmada özellikle finansal küreselleşmenin dünya üzerinde hız kazanması sonucu Türkiye'de para politikasının hedeflerinin, para politikasının oluşumunda siyasal iktidarların rolünün ve merkez bankasının siyasi iktidarlarla olan ilişkilerinin neo-liberal politikalar doğrultusunda yeniden ele alındığı vurgulanmıştır. Finansal serbestleşme süreciyle uluslararası finans kapitalin temsil ettiği değerlerin, tercih ettiği makroekonomik politikaların ve kurumların öne çıkmaya başlamasıyla Türkiye'de uygulanan para politikasının iktisadi büyüme yerine faiz oranı ve döviz kuruna istikrar kazandırma amacına yöneldiği ifade edilmiştir. Tek hedefi fiyat istikrarının sağlanması olan para politikasının büyüme başta olmak üzere, gelir dağılımı, sanayileşme, işsizlik, kalkınma gibi diğer iktisat politikası hedeflerini göz ardı ettiği öne sürülmüştür. Küresel kriz sonrası gelişmiş ülkelerin uyguladığı genişleyici para politikaları sonucu Türkiye'nin dış şoklara açık hale geldiği belirtilmiştir. Bu nedenle, Türkiye'de merkez bankalarının enflasyonla mücadele hedefinden vazgeçmeden, döviz piyasasında rekabetçi bir reel kuru da gözeterek ekonominin işsizlik ve dış açık gibi acil sorunlarının çözümüne daha aktif olarak katkıda bulunması gerektiği ifade edilmiştir.