Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne üyelik sürecinde idari reformlar: Politika transferi bağlamında dönemsel bir inceleme

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de Avrupa Birliği'ne üyelik süreci bağlamında AK Parti Hükümetleri döneminde (2002-2011) yapılan idari reformları politika transferi modeli kapsamında analiz etmektir. Çalışma kapsamında, politika transferi modeli bağlamında, reformların başarı ya da başarısızlığının nedensellik açısından değerlendirilmesi, reform çabalarının başlangıcından itibaren hangi dinamiklerin rol oynadığının analiz edilmesi ve bu dinamiklerin reformların içeriğini belirlemedeki etkisinin tespit edilmesi hedeflenmektedir. Analiz, ilgili dönemde gerçekleşen idari reformların uzun vadeli bir perspektifte değerlendirildiğinde Avrupa Birliği (AB) koşulluluğu nedeniyle zorlayıcı bir politika transferi süreci olduğunu iddia etmektedir. 2002-2011 döneminde, politika öğrenimi bürokratlar arasında daha aşağıdan yukarıya doğru bir hâl almış ve kısmen kurumsallaşmış, politika transferinin mantığı, politika yapımında teknik iyileştirmeler olmaya devam etmiştir. 2002-2011 yılları arasında politika transfer süreci boyunca potansiyel veto oyuncuları aşılmış ve amaçlanan tüm politika değişiklikleri kabul edilmiştir. 2000 öncesi dönemle karşılaştırıldığında, Hükümetin idari reformlarla ilgili olarak artık çok daha çeşitli ve farklılaştırılmış bir dizi politika aracı bulunmaktadır. Bu durumun ilgili hükümetler tarafından yapılan politika müdahalesinin kapsamını genişlettiği düşünülmektedir.