Turkey's fluctuating relations with Iran, 2002-2019: The regionalist perspective

Bu tez 2002-2019 yılları arasında Türkiye‟nin İran‟a yönelik değişen dış politika tutumunu bölgeci perspektif ile ele almayı amaçlamaktadır. Buna göre, 2000‟lerin başında Türkiye‟nin İran ile ilişkileri önemli biçimde iyileşme gösterirken 2011‟de başlayan Arap İsyanları sonrası gergin bir hal almıştır ve 2016 sonrası tekrar yönetilebilir bir hale gelmiştir. İki bölgesel güç arasındaki değişken ilişkileri anlamak için bu tez Buzan ve Wæver‟in Bölgesel Güvenlik Kompleksi Teorisi (RSCT) ile Lake ve Morgan‟ın bölgesel düzenler teorisini kullanmaktadır. Buna göre, Orta Doğu güvenlik kompleksinin yerel güvenlik dışsallıklarına odaklanılmış olup bunların Türkiye ve İran‟ın bölgesel pozisyonlarına nasıl bir etkide bulunduğu analiz edilmektedir. Bu iki devletin bölge-dışı güçler ve devlet-dışı silahlı gruplarla olan ilişkileri de göz önünde bulundurularak, bu tez hem yerel hem de küresel aktörlerin eylemlerinin kesiştiği bölgesel düzlemin bu dönem boyunca Türkiye-İran ilişkilerini anlamak için en uygun analiz seviyesi olduğunu savunmaktadır.