Turkey's relations with Italy (1932-39): Realities and perceptions

Bu tez, Türkiye'nin 1932-1939 yılları arasında İtalya ile olan ilişkilerini bu dönemin ana tarihsel olayları üzerinden incelemekte ve İtalya'nın Türk dış politikası yapımındaki rolünü analiz etmektedir. İki ülke arasındaki ilişkilerin karmaşık ve çok yönlü doğasını vurgulayan tez, ikincil literatürde çokça kabul gören ilişkilerin dostluktan düşmanlığa lineer bir şekilde evrildiği önermesine karşı çıkmaktadır. İki dünya savaşı arası dönemin son bölümünde, iki Akdeniz ülkesi arasındaki ilişkileri, İtalya'nın Türkiye'ye doğrudan tehdidinin ve Türkiye'nin bundan korkusunun belirlemediği savunulan tezde, asıl belirleyici faktörün Türkiye'nin ve İtalya'nın uluslararası sistemi algılayışlarındaki farklılık olduğu savunulmaktadır. Bu dönemde, Türkiye müşterek emniyet fikri üzerine dış politikasını temellendirirken, İtalya saldırgan bir dış politika benimsemiş ve büyük güçlerin yönetiminde olan bir uluslararası sistemi tercih etmiştir. Dönemin uluslararası ilişkiler sistemi içinde Türkiye'nin 1932-1939 yılları arasında İtalya ile olan ilişkileri aslında bu dönemdeki Türk dış politikasının aktif, çok katmanlı ve pragmatik doğasına başlıca bir örnektir.