A research on species and genetic diversity of white oaks based on ISSR markers in north-west region of Turkey

Quercus taksonları, melezleşme çalışmaları için en sık kullanılan odunsu bitkilerdendir. Türlerinin arasında zayıf üreme engelleri vardır bu yüzden yakın ilişkili türler arasında melezleşme çok yaygındır. Bu çalışmada, Türkiye'nin çoğunluğu Batı Karadeniz bölgesinde bulunan 12 farklı akmeşe taksonunu ve olası melezlerini belirleyip ayırt etmek için, ISSR methodu kullanılmıştır. Çalışılan 35 akmeşe bireyi, 11 ISSR primeri kullanılarak toplamda 175 bant üretmiştir. Bant profillerinin değerlendirilmesi sonucunda, ISSR markörlerinin Quercus taxonları ile %90,85 polimorfizim ürettiği gözlenmiştir. Elde edilen veriler Nei genetik benzerliği kullanılarak ağaç dendrogramı oluşturmak için kullanıldı. İki istatiksel analiz programı, Minitab ve NTSYS akmeşe taksonlarının varvasyonlarını ortaya koymak ve bu taxonların arasındaki genetik mesafeyi belirlemek için kullanılmıştır. Çalışılan taxonlar arasında hem kümeleme analizi (CA) hem de temel bileşenler analizi (PCA) dört grup oluşturdu. Bu sonuçlara göre çalışılan akmeşe üyeleri açık bir şekilde ayrıldı. İki analizin sonuçları birbirini desteklemiştir. Olası melezler genellikle grafikte ve dendrogramda varsayılan ebeveynlerin arasında yer almıştır. Sonuç olarak bu ön çalışma, ISSR markörlerinin özellikle meşe melezleri analizlerinde güvenle kullanılabileceğini göstermiştir.