Türkiye'nin refah toplumu yönünden analizi

Bu çalışmada, Türkiye'nin refah toplumu bakımından analizi yapılmaktadır. Farklı göstergeler üzerinden yapılan araştırmada, Türkiye ile gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeler arasındaki refah farklılıklarına da karşılaştırmalı olarak yer verilmiştir. Çalışmanın sonuçlarına göre, refah ülkeleri ile mukayese edildiğinde, Türkiye'de kişi başına düşen gelir oldukça düşüktür. Ayrıca, gelir dağılımı adaletsizliği belirgin olup, gruplar arasındaki yüksek gelir farkı devam etmektedir. Göreli yoksulluk oranlarının da yüksek olduğu Türkiye'de, dolaylı vergilerin vergi sistemi içindeki ağırlığı, adaletli olmayan vergi yapısını göstermektedir. Bir başka ifade ile Türkiye'de gelir, kar ve kazançlardan ziyade harcamalar vergilendirilmektedir. Enflasyon oranı tek haneli olmasına rağmen hala yüksektir. Eğitim ve sağlık harcamalarının hem hane halkı tüketim harcamaları hem de GSYİH içindeki payı ise oldukça düşüktür. İstihdam ve işgücü yönünden beşeri sermaye donanımının zayıf olduğu bir yapı bulunmakta, verimlilik, üretim ve gelir düzeyi olumsuz etkilenmektedir. Ar-ge harcamalarının GSYİH içindeki payının düşük olduğu Türkiye'de, elektrik tüketimi de refah ülkelerinin gerisindedir. Ekonomik ve sosyal anlamda cinsiyete dayalı eşitsizlikler başta olmak üzere olumsuzluklar demokrasi, suç, güvenlik ve mutluluk göstergeleri için de geçerlidir. Bununla birlikte özellikle son dönemlerde sosyal güvenlik, sosyal konut, sivil toplum kurumları, sosyal hizmet yardım ve harcamaları yönünden olumlu gelişmeler de görülmektedir. Sonuç olarak Türkiye, refah toplumu yolunda gelişme ve ilerleme isteğini sürdürmesine rağmen henüz refah ülkelerinin ulaştığı seviyeye çeşitli alanlarda ulaşamamıştır. Anahtar Kelimler: Refah Toplumu, Refah Devleti, Sosyal Adalet, Sosyal Güvenlik, Fırsat Eşitliği, Gelir Dağılımı, Türkiye.