Türkiye'de ortaöğretim kademesinde uygulanan İngilizce öğretim programının, Almanya Berlin'de ortaöğretim kademesinde uygulanan İngilizce öğretim programı ile karşılaştırılması

Bu çalışmada, Türkiye'de 9-12. sınıfları kapsayan ortaöğretim ile Almanya'nın Berlin eyaletinde 7-10. sınıfları kapsayan ortaöğretim birinci kademesi (Sekundarstufe I) İngilizce öğretim programları; amaçları, içerikleri, öğretim süreçleri, değerlendirme teknikleri ve genel özellikleri açısından karşılaştırılmıştır. Nitel araştırma deseniyle, her iki ülkenin eğitim otoritelerince yayımlanan güncel öğretim programları ve ilgili akademik yayınlar, doküman analizi yöntemiyle incelenerek iki program arasındaki benzerlik ve farklılıklar yorumlanmıştır. Çalışma bulguları iki program arasında temel felsefi farklılıklar olduğunu ortaya koymaktadır. Bu felsefi farklılıkların kökeninde, iki ülkenin program geliştirme mimarilerindeki yapısal bir ayrım yatmaktadır. Türkiye'nin disipline özgü programlama modeline karşılık, Berlin'in tüm modern diller için bütüncül bir çerçeve sunan yetkinlik alanı odaklı yaklaşımı, çalışmanın merkezi bulgularından birini oluşturmaktadır. Türkiye'deki İngilizce öğretim programının kendi metinlerindeki yapısalcı eğilimler nedeniyle dil bilgisi doğruluğunu ve yapısal bilgiyi öncelediği; Berlin'deki programın ise iletişimsel dil becerilerini, kültürlerarası farkındalığı ve otantik materyal kullanımını merkeze aldığı tespit edilmiştir. Bu felsefi ayrım, programların kendi içinde önerdiği değerlendirme yaklaşımlarına da yansımıştır. Türkiye programı ürün odaklı yazılı sınavları ön plana çıkarırken, Berlin programı sürece dayalı ve çeşitli ölçme araçlarını önermektedir. Çalışmanın en temel sonucu, Türkiye'deki öğretim programı dokümanının kendi içinde bir tutarsızlık sergilediğini ortaya koymaktadır. Program, bir yandan iletişimsel hedefleri ön plana çıkarırken, diğer yandan bu hedeflerle çelişen yapısalcı içerik ve ürün odaklı değerlendirme yöntemlerini önermektedir. Türkiye'deki programın, Berlin modelinden de esinlenerek, uygulamaya dayalı iletişimsel etkinlikler ve dijital materyal kullanımıyla zenginleştirilmesi; değerlendirme sisteminin ise süreç odaklı araçlarla çeşitlendirilmesi önerilmektedir. Çalışmanın bulguları, gelecekteki dil eğitimi politikalarının geliştirilmesinde ve öğretmenlerin mesleki gelişim süreçlerinin planlanması açısından önemli görülmektedir.