Türkiye Selçuklu Devleti'nde maden ve maden işlemeciliği

1071 Malazgirt Savaşı'nın kazanılmasının ardından Selçuklu hanedanı soyundan Kutalmışoğlu Süleyman Şah İznik merkezli Türkiye Selçuklu Devleti'ni kurmuştur. Ayrıca beylikler de kurulmuştur. Bu beyliklerin isimleri şöyledir: Saltuklu Beyliği (Erzurum-Bayburt), Mengücekli Beyliği (Erzincan-Kemah-Divriği), Sökmenli Beyliği (Ahlat-Van Gölü Havzası), Artuklu Beyliği (Mardin-Harput)'dir. Türkiye fethedildiği esnada maden kaynaklarının birçoğu aktif olarak işletilmekte ve gerek ham madde gerekse mamul madde olarak ticareti yapılmaktaydı. Bu dönemde Anadolu'da şap, bakır, gümüş, altın, demir, boraks, tuz, zırnık, lacivert taşı rezervleri mevcuttu. Bu madenlerin doğadaki bulundukları hal ve maden kollarının dağılışı, renkleri, rezerv miktarı, işleme teknikleri, madenciliğin gelişmesiyle ortaya çıkan meslek kolları ve Orta Asya kültür ve sanatının eserler üzerindeki etkileri göz ardı edilemeyecek düzeydedir. Rezervlerden elde edilen madenlerin kullanım alanlarının ilkini her dönemde olduğu gibi günlük hayatta madenlerin kullanımı oluşturur. Ardından güvenlik ihtiyacı nedeniyle askeri alanda madenlerin kullanımı, barınma ihtiyacından dolayı mimari alanda madenlerin kullanımı ve temel ihtiyaç sonrası ikincil ihtiyaç olan giyim, süs eşyaları, hediyeler vs. oluşturur. İhtiyaç fazlası olan her şey iktisadi anlamda değerlendirilir. Bunların ilkini ise her dönemde olduğu gibi ticaret oluşturur. Ticaret ve pazar gelirleri önemli transit ticaret merkezine sahip olmak ve yakınlık da eklenince ekonomide büyük bir paya sahip olmuştur. Ayrıca tüccarlara sunulan sigorta hizmeti de ticarete büyük katkılar sağlamıştır. Kara ticaretinin yanı sıra önemli limanların ele geçirilmesiyle birlikte Anadolu Selçuklu Devleti hızlı bir şekilde kalkınmıştır. Bu kalkınmanın göstergesi ise devletin yıllık gelirleri, bahşişler, saçılar, darphanede basılan paraların boyut, ağırlık ve türü, hediyeler şeklinde kendini göstermiştir.